Πόσο φρέναρε το μέλλον η δολοφονία Μπακογιάννη

Του Μάνου ΟικονομίδηTwitter@EmOikonomidis

Κάποιοι (πολύ περισσότερο καλλιεργημένοι από εμάς) θεωρούν, πιθανότατα όχι άδικα, την Ιστορία των εθνών ως ένα άθροισμα συμπτώσεων. Ως μια αλληλουχία γεγονότων, κάποια εκ των οποίων υπήρξαν “τυχαία”, χωρίς την ομαλή συνέχεια των οποίων, η Ιστορία όπως τη βίωσε κανείς, ή όπως τη διάβασαν οι επόμενοι, θα ήταν σκανδαλιστικά διαφορετική. Θα είχε αλλάξει το μέλλον.
Κάτι τέτοιες στιγμές, με ζωηρή την ανάμνηση της άνανδρης δολοφονίας του Παύλου Μπακογιάννη από τους συνειδησιακά δειλούς “τρομοκράτες” της “17 Νοέμβρη”, είναι δύσκολο να μην κοντοσταθείς για να αναρωτηθείς πόσο διαφορετική θα ήταν η εξέλιξη της ιστορικής διαδρομής του τόπου μας, αν εκείνη την ημέρα, Τρίτη 26 Σεπτεμβρίου 1989, οι σφαίρες δεν άλλαζαν το μέλλον.

Μια δολοφονία ιδεολογικού χαρακτήρα. Βαθιά πολιτική. Στην καρδιά της Δημοκρατίας. Στην καρδιά της Νέας Δημοκρατίας. Στην καρδιά μιας Ελλάδας που επιχειρούσε να γυρίσει σελίδα, και να αφήσει πίσω της τη σήψη και τη διαφθορά της πρώτης περιόδου του αμαρτωλού ΠΑΣΟΚ.
Ο Παύλος Μπακογιάννης υπήρξε ο τελευταίος Έλληνας πολιτικός, που δεν θυσίαζε το μέλλον για χάρη του παρόντος. Πρωταγωνίστησε στην εθνική συμφιλίωση, κατανοώντας την εθνική αναγκαιότητα να δώσουν τα χέρια οι επίγονοι των δυο αντιμαχόμενων πλευρών του Εμφυλίου Πολέμου. Να κλείσει μια εθνική πληγή, την οποία το πρώιμο ακόμη τότε σύστημα ΠΑΣΟΚ, διευκολυνόταν να διατηρεί ανοικτή, ώστε να την αξιοποιεί κατά το δοκούν.
Ο Παύλος Μπακογιάννης μπόλιασε την πολιτική σκέψη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη με επαρκείς δόσεις κοινωνικής αλληλεγγύης και κατανόησης, που θα επέτρεπαν στην τότε Κεντροδεξιά να κερδίσει τη μάχη των ιδεών από την Αριστερά και το θνησιγενές Κέντρο. Να κάνει ένα άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά. Να μετατρέψει σε συνεπή συνήθεια καθημερινότητας την πολιτική ηθική. Να περάσει τη σκυτάλη σε ένα καλύτερο, και περισσότερο συναρπαστικό μέλλον.
Όλα αυτά, διακόπηκαν βιαίως με τη δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη. Η διακυβέρνηση Μητσοτάκη έχασε την καρδιά της αλλά και τον προσανατολισμό της, με αποτέλεσμα τη δραματική επιστροφή του διεφθαρμένου ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Το οποίο η Ελλάδα φορτώθηκε έκτοτε για άλλα 11 χρόνια. 11 χρόνια χαμένα από το εθνικό μέλλον. Από το μέλλον των γενιών που έρχονταν, για να ανοίξει τελικά, επί ημερών Σημίτη, ο δρόμος για την εθνική χρεοκοπία, που πιστοποιήθηκε το 2010, με την υπογραφή του τελευταίου των Παπανδρέου.
Η άνανδρη δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη ήταν η “11η Σεπτεμβρίου” της Πρώτης (μετά τη δικτατορία) Ελληνικής Δημοκρατίας. Εκείνο το αναθεματισμένο πρωινό, όταν όσοι πηγαίναμε ακόμη σχολείο, χάσαμε άγαρμπα ένα μεγάλο κομμάτι της αθωότητας μας, βλέποντας τις τραγικές εικόνες των συνομήλικων Αλεξίας και Κώστα, που στερήθηκαν το χαμόγελο από την καρδιά τους.
Εκείνο το πρωινό, αποδείχτηκε ότι η Δημοκρατία δεν είναι ασφαλής.
Δεν είναι αλεξίσφαιρη.
Ειδικά όταν, αντί θα εφαρμόζουμε στην πράξη τις ιδέες του Παύλου Μπακογιάννη, τον θυμόμαστε μονάχα στην επέτειο της δολοφονίας του.
Εκείνο το πρωινό, φρέναρε το μέλλον…

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Αξία”, το Σάββατο 30 Σεπτεμβρίου 2017
Post A Comment
  • Blogger Comment using Blogger
  • Facebook Comment using Facebook
  • Disqus Comment using Disqus

3 σχόλια :

  1. Πάνω στον τάφο του Μπακογιάννη στήθηκαν πολλες καριέρες …
    Σεβόμενος απολύτως την μνήμη του δολοφονηθέντος, αλλά και σεβόμενος την ιστορική αλήθεια ο μακαρίτης δεν φλέρταρε απλώς αλλά ως γνωστόν μπήκε σώγαμπρος στο Μητσοτακέικο, απέκτησε όσα με την αριστερά πίστευε πως δεν θα αποκτούσε, και δέχθηκε αυτός, μαχόμενος αριστερός, που καλούσε τον κόσμο να αγωνισθεί και να πέσει γιά τις ιδέες της αριστεράς να πέσει αγωνιζόμενος για την επικράτηση του νεοφιλελευθερισμού του Μητσοτάκη στα βουλευτικά έδρανα της Ν.Δ.

    Ίσως είναι η μόνη ενέργεια της 17 Νοέμβρη που έχει και το νόημα της τιμωρίας προς τον αποστάτη της ιδεολογίας.

    Βέβαια καταληκτικά οι μόνοι ωφελημένοι είναι το Μητσοτακέικο.

    Τα πολιτικά αποτελέσματα της υπόθεσης εκτέλεσης του Μπακογιάννη είναι γνωστά: Ο πεθερός του Μητσοτάκης έγινε πιο συμπαθής στην κοινή γνώμη μετά την δολοφονία και εκλέχθηκε πρωθυπουργός λίγους μήνες αργότερα, ενώ η σύζυγος του Ντόρα, η οποία μέχρι τότε δεν συμμετείχε στην πολιτική ζωή, άρχισέ να πολιτικονταραβερίζεται, διαπλέκεται και να ανακατεύεται σε πλήθος δημοσιευμένων οικονομικών και πολιτικών σκανδάλων...

    Ζούμε στη χώρα που ανέχεται το Μιζοτακέικο να σιτίζεται οικογενειακώς και αποκλειστικά από το δημόσιο εδώ και κάτι δεκαετίες και το μπακογιανέικο να στηρίζει τον πολιτικό του βίο, πάνω σε έναν θάνατο.

    Για όσους θέλουν να διαβάσουν την προκήρυξη της 17Ν.
    http://el.wikisource.org/wiki/%CE%A0%CF%81%CE%BF%CE%BA%CE%B7%CF%81%CF%8D%CE%BE%CE%B5%CE%B9%CF%82_%CF%84%CE%B7%CF%82_17_%CE%9D%CE%BF%CE%AD%CE%BC%CE%B2%CF%81%CE%B7/1989-09-18_%CE%9C%CF%80%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Λυπηρό το συμβάν , αλλά να μην γράφετε μαλακίες
    κύριε αρθρογράφε,,,,

    ΑπάντησηΔιαγραφή


Υγεια

[Υγεία][threecolumns]

Αρθρα Αναγνωστων

[Άρθρα Αναγνωστών][twocolumns]

Πολιτικη

[Πολιτικά][threecolumns]

Οικονομικα

[Οικονομικά][threecolumns]

Περιεργα - Απιστευτα

[Περίεργα - Απίστευτα][bsummary]
Loading...

Μυστηρια

[Μυστήρια][bsummary]

Αρχαια Ελλαδα

[Αρχαία Ελλάδα][twocolumns]

Life Style

[Life Style][bsummary]