Παρασκευή, 1 Σεπτεμβρίου 2017

Κατοχικό δάνειο και διεκδικήσεις της Ελλάδας από την Γερμανία

Κατά την διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής, η χώρα μας για πρώτη φορά στην Ιστορία της μετατράπηκε από οφειλέτη σε δανειστή.


Υπάρχουν τεσσάρων ειδών διεκδικήσεις και καλό είναι να τις ξεχωρίσουμε για να μην προκαλείται σύγχυση.

Πρώτον, το κατοχικό δάνειο.

Δεύτερον, οι αποζημιώσεις θυμάτων που έχουν αναγνωριστεί όπως φυλακισμένοι, αιχμάλωτοι και εκτελεσθέντες, αλλά οι αποζημιώσεις που δόθηκαν το 1962 ήταν ελάχιστες.

Τρίτον, τα θύματα που δεν έχουν ακόμα αναγνωριστεί, όπως στο Δίστομο, την Κάνδανο και άλλα μαρτυρικά μέρη.

Τέταρτον, οι υλικές καταστροφές και λεηλασίες.

Κατοχικό δάνειο

Το δάνειο της πρώτης συμφωνίας, μεταξύ Γερμανίας και Ιταλίας, συνιστά «αναγκαστικό δάνειο». Οι μετέπειτα ως άνω τροποποιήσεις της αρχικής συμφωνίας της Ρώμης το μετέτρεψαν σε συμβατικό, αφού μετέσχε σε αυτές, ως αντισυμβαλλόμενη δανείστρια και η Ελλάδα. Η δε μετατροπή αυτή έχει αναδρομική ισχύ.

Οι καταβολές προς τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής εκτελέστηκαν από την ΤτΕ για λογαριασμό και με χρέωση του ελληνικού Δημοσίου,

Το συνολικό ύψος του δανείου που καταβλήθηκε από την Ελλάδα στις δυνάμεις κατοχής, μέσω της ΤτΕ, αναγράφεται στην έκθεση του διοικητή της ΤτΕ έτους 1947 επί των ισολογισμών των ετών 1941, 1944, 1945 και 1946, όπου φέρεται ότι ανήλθε, καθ' όσον αφορά τη Γερμανία, στο ποσόν των 1.617.781.093.648.819 δρχ. και στην Ιταλία σε 220.479.188.480

Μετά την αφαίρεση των κατά τα διεθνή νόμιμα εξόδων κατοχής, όπως αυτά συμφωνήθηκαν με τους κατακτητές, η μεν Γερμανία έλαβε πέραν αυτών ως προκαταβολές 1.530.033.302.528.819 δρχ. και η Ιταλία αντίστοιχα 157.053.637.000 δρχ.

Αυτά τα τελευταία ποσά είναι ακριβώς τα λεγόμενα κατοχικά δάνεια, που θα έπρεπε – κατά τις συμφωνίες Μαρτίου 1942 και Δεκεμβρίου 1942 – να επιστραφούν με τη λήξη του πολέμου.

Η τελευταία υπολόγισε, κατά μετατροπή, τη χρέωση της Γερμανίας σε λίρες Αγγλίας ως ανερχόμενη στο ποσό των 3.670.610 (χρ. λίρες Αγγλίας). Από τον καθηγητή Δερτιλή το ποσόν αυτό εκτιμάται στις 4.519.302 χ.λ.Α. (χρυσές λίρες Αγγλίας), ενώ από γερμανικής πλευράς δίδονται χαμηλότερα ποσά: 3.800.000 αγγλικές λίρες (συμπεριλαμβανομένου όμως και του μεριδίου της Ιταλίας) και 250 εκατ. χρυσά μάρκα, δηλαδή 450 εκατ. σταθερά μεταπολεμικά μάρκα (Nestler).

Ο Αλτενμπουργκ τον Ιούλιο του 1964, με έγγραφό του στο γερμανικό ΥΠΕΞ, υπολογίζει τη δανειακή οφειλή της Γερμανίας προς την Ελλάδα σε 200 εκατ. χρυσά μάρκα, δηλαδή 400 εκατ. σταθερά μεταπολεμικά μάρκα. Εκπεφρασμένο σε δολάρια το ποσόν αυτό ποικίλλει, αν και όχι σημαντικά, ανάλογα με την εκτίμηση της αξίας της χρυσής λίρας Αγγλίας προς το δολάριο κατά την Κατοχή: 160 εκατ. δολάρια σύμφωνα με επίσημες ελληνικές εκτιμήσεις, 265 εκατ. δολάρια για τον καθηγητή Αγγ. Αγγελόπουλο και 227 εκατ. δολάρια σύμφωνα με την έκθεση Ι. Πασσιά (του 1963) στον διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος.

Το βασικότερο όμως ζήτημα είναι αυτό των τόκων. Ασφαλώς και σύμφωνα με τη σύμβαση της 14.3.1942 τα ποσά του δανείου είναι άτοκα (άρθρ. 3).

Ο όρος για την άτοκη επιστροφή ξεπεράστηκε όταν η οιωνεί δανειακή σύμβαση κατέστη ληξιπρόθεσμη.

Αυτό ακριβώς το ποσό όφειλε να έχει καταβάλει η μεταπολεμική Γερμανία και αδιαφόρησε να το πράξει, υπό το πρόσχημα του διαμελισμού της σε Δυτική και Ανατολική Γερμανία.

Και αυτο το πρόσχημα (διαμελισμού της σε Δυτική και Ανατολική Γερμανία) ξεπεράστηκε.

Ειδικά το κατοχικό δάνειο είναι απόλυτα διεκδικήσιμο λόγω της ιδιαίτερης φύσης που είχε. Δεν ήταν δάνειο σε γερμανικά ομόλογα για να υπαχθεί στη διαγραφή του χρέους που έγινε το 1953, ούτε είχε καμία εμπράγματη εγγύηση για να περιληφθεί στις υλικές επανορθώσεις του 1945 που τελικά μόνο μικρό κλάσμα τους ικανοποιήθηκε. Και τις δύο αυτές συμβατικές μορφές τις απέφυγαν οι Αρχές Κατοχής για να μην εμφανιστεί η δαπάνη στον προϋπολογισμό τους και έτσι το δάνειο γλίτωσε το «κούρεμα».

Ας θυμηθούμε τι δήλωσε Για το ελληνικό χρέος ο Γερμανός καθηγητής Ιστορίας-Οικονομίας στο Spiegel σε σκληρή γλώσσα για τη Γερμανία.

Εκτός από το κατοχικό δάνειο η Ελλάδα έχει κι άλλες διεκδικήσεις από τη Γερμανία.

Α) Προς το Δημόσιο: Τους αρχαιολογικούς θησαυρούς, τις επανορθώσεις για την καταστροφή της ελληνικής οικονομίας, ύψους 7.100 δις δολαρίων

1. Η επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών και των έργων Τέχνης, καταγεγραμμένα από τη Δ/νση Αρχαιοτήτων και Ιστορικών Μνημείων και από το Τμήμα Αρχαιολογίας Παν/μίου Αθηνών.

2. Η Διασυμμαχική Επιτροπή 19 χωρών της Ευρώπης, στο Παρίσι,το 1946 που καταλόγισε να πληρώσει η Γερμανία στην Ελλάδα,για τις καταστροφές στην οικονομία της, το ποσό των 7.100 δις δολ., αγοραστικής αξίας 1938, αντί του ποσού των 14.500 δις δολ. που ζήτησε η Ελλάδα, σημερινή αξία σε ευρώ 108 δις χωρίς τους τόκους.

Β) Η καταστροφή της οικονομίας της Ελλάδας: Η πραγμάτωσή της επήλθε:

1. Με την αρπαγή του 51% των μετοχών των ΔΕΚΟ και όλων των μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων.

2. Με τη διατροφή των στρατευμάτων κατοχής, σύνολο 670.000 στρατός ( Γερμανικός, Ιταλικός, Βουλγαρικός). Ακόμη και με τη διατροφή της στρατιάς του Ρόμελ, του AFRICA CORPS, (κατ’ εξαίρεση, μόνο η Ελλάδα!!!). Η διατροφή ανήλθε σε 8 δις δρχ., το μήνα.

3.Με το πλαστό χαρτονόμισμα Reichs Kredit Kassenschine είχαμε άμεση λεηλασία επιχειρηματιών, άμεση λεηλασία ελληνικού χρήματος. Έγινε εξαγορά του με 530.894 χρυσές λίρες Αγγλίας,τον Αύγουστο του 1941.

4. Με τη ληστεία νομισμάτων: Δεκάρικα, εικοσάρικα, τάλιρα, 37.77 τόνοι = πλήρωσαν μόνο 104 χρυσές λίρες (!!!) και πήραν ασήμι 18μιση τόνους. Από τα 2δραχμα, 1δραχμα, 20λεπτα, 10λεπτα πήραν 64.50 τόνους, πλήρωσαν μόνο 5μιση χρυσές λίρες (!!!) και πήραν συνολικά 73 τόνους χαλκού.

5. Με το αναγκαστικό δάνειο, με ρηματική διακοίνωση στις 23.3.1942, που επιβλήθηκε στην Ελλάδα και είχε αναδρομική ισχύ από 1.1.1942. Υπόλοιπο, 3.5 δις δολ. αγοραστικής αξίας του 1938.

6. Με τις δημεύσεις: Το 10% της αγροτικής παραγωγής. – Επιτάξεις: Σχολεία, νοσοκομεία, ξενοδοχεία, οικήματα. – Κατασχέσεις: Μέσα συγκοινωνίας και μεταφοράς = Σιδηρόδρομοι, πλοία, αυτοκίνητα, ποδήλατα, ακόμη και ζώα, άλογα, μουλάρια, γαϊδουριά.

7. Με τις αμέτρητες αρπαγές και ληστείες οικιών, καταστημάτων, σε όλη την Ελλάδα.

Σημειώνουμε ότι με τους πρόχειρους υπολογισμούς των οικονομολόγων-μελών του Εθνικού μας Συμβουλίου, το σύνολο των γερμανικών οφειλών, προς το Δημόσιο, ανέρχεται περίπου στο ιλιγγιώδες ποσό των 1 τρις και 200 δις ευρώ!

Γ) Προς τα θύματα: 89 αναγνωρισμένα ολοκαυτώματα. – Ολόκληρη η Ελλάδα είναι ένα ολοκαύτωμα-νεκροταφείο αμέτρητων μαρτυρικών πόλεων, 13.1/2 % του ελληνικού πληθυσμού.

Μπορεί η προηγούμενη μνημονιακή ελληνική κυβέρνηση να είχε υπολογίσει το κατοχικό δάνειο που μας οφείλει η Γερμανία σε 11 δισ. ευρώ, ωστόσο, οι συνολικές γερμανικές οφειλές στη χώρα μας από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ανέρχονται, σύμφωνα με το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, στο αστρονομικό ποσό του 1 τρισεκατομμυρίου και 200 δισεκατομμυρίων ευρώ, το οποίο εάν διαιρεθεί με τους 10.815.197 Έλληνες πολίτες της απογραφής του 2011, βγάζει ότι η Γερμανία οφείλει σε κάθε Έλληνα πολίτη 110.954 ευρώ.

2 σχόλια :

  1. Ευριπίδης Μπίλλης (ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ)
    Πρώτα παρατηρώ ότι αν δεν διωχθούν δικαστικά και δεν τιμωρηθούν αυστηρά, όσοι πολιτικοί με ευθύνη τους δεν διεκδίκησαν και δεν διεκδικούν τις γερμανικές αποζημιώσεις θα συζητούμε το θέμα για καμιά εκατοστή ακόμα χρόνια. Και επειδή πολλοί αγνοούν το θέμα παρατηρώ.
    Και επειδή πολλοί αγνοούν ακόμα για τι μιλάμε, όσον αφορά τις γερμανικές επανορθώσεις του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, σχετικά παρατηρώ ότι:
    Οι υποχρεώσεις τις Γερμανίας στην Ελλάδα εξ’ αιτίας της κατοχής της από τους Γερμανούς κατά το Β’ Παγκ. Πολέμο, είναι δύο ειδών.
    Α. Υποχρεώσεις προς το Ελληνικό κράτος και
    Β. Υποχρεώσεις σε Έλληνες θύματα των Γερμανών.

    Α. Οι υποχρεώσεις προς το Ελληνικό κράτος αφορούν.
    1. Την επιστροφή των κλαπέντων αρχαιολογικών και λοιπών έργων τέχνης.
    2. Αποζημιώσεις για τη καταστροφή της Ελληνικής οικονομίας που ανέρχονται σε 7,1 δις δολλάρια (αγοραστικής δύναμης του 1938). Σημερινής αξίας 108 δις ευρώ χωρίς υπολογισμό των τόκων.
    3. Το αναγκαστικό δάνειο αξίας 3,5 δις δολλαρίων (αγοραστικής δύναμης του 1938). Σημερινής αξίας 54 δις ευρώ χωρίς υπολογισμό των τόκων.
    (Αποτελεί ηθική υποχρέωση να τονιστεί ότι η δέσμευση της Γερμανίας με το κατοχικό δάνειο, οφείλεται στον τότε κατοχικό υπουργό Συντονισμού – Οικονομικών, Έλληνα ΣΩΤ. ΚΟΤΖΑΜΑΝΗ. Που αξίζει τον θαυμασμό μας, όπως θα εξακριβώσετε αν διαβάσετε το κατωτέρω σε ηλεκτρο0νική μορφή βιβλίο του. Αξίζει να διαβαστεί το βιβλίο του, του 1954 και αξίζει επίσης να φυλαχθεί στο αρχείο σας : ΚΑΤΟΧΙΚΟ ΔΑΝΕΙΟ ΚΑΙ ΔΑΠΑΝΑΙ ΚΑΤΟΧΗΣ, http://www.slideshare.net/aanastasopoulos/ss-15101353)

    Η τωρινή αξία του ολικού ποσού των 10,6 (7,1+3,5) δις δολλαρίων (αγοραστικής δύναμης του 1938) ισούται με 164 δις ευρώ (χωρίς τους τόκους). Αν υπολογιστούν και οι τόκοι, υπερβαίνει το 1 τρις ευρώ.
    Ειδικώτερα:
    1. Οι κλέφτες πρέπει να επιστρέψουν του κλαπέντες αρχαιολογικούς θυσαυρούς (και έργα τέχνης) που έχουν καταγραφεί από τη Δ/νση Αρχαιοτήτων και Ιστορικών Μνημείων και από το Τμήμα Αρχαιολογίας Παν/μίου Αθηνών.
    2. Για την καταστροφή της Ελληνικής οικονομίας η συμμαχική επιτροπή από 19 Ευρωπαϊκά κράτη καθώρισε στο Παρίσι το 1946 να πληρώσει η Γερμανία το ποσό των 7,1 δις δολλαρίων αγοραστικής δύνασμης του 1938., αντί του (μάλλον πραγματικού) ποσού των 14,5 δις δολλαρίων (αγοραστικής αξίας του 1938) που ζητούσε η Ελλάδα.
    Μπορείτε να δείτε λεπτομέρειες της καταστροφής της Ελληνικής οικονομίας, σημερινής αξίας 108 δις ευρώ (χωρίς τους τόκους), στο
    3. Για το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο.
    Το υπολειπόμενο ποσό ανέρχεται σε 3,5 δις δολλάρια αγοραστικής δύναμης 1938 χωρίς τους τόκους (ο Χίτλερ προ της λήξης της κατοχής πλήρωσε δύο μικρές δόσεις του) και σημερινής αξίας χωρίς τους τόκους ίσης με 54 δις ευρώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευριπίδης Μπίλλης (ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ)
    Για το κατοχικό αυτό δάνειο το διεθνές δίκαιο καθορίζει ότι η υπό κατοχή χώρα υποχρεούται να τρέφει τα κατοχικά στρατεύματα μέχρι όμως σημείου που να δύναται.
    Η Ελλάδα κατά τη διάρκεια της κατοχής της υποχρεώθηκε από τη Γερμανία να τρέφει κατοχικά στρατεύματα, πολύ πέραν του σημείου που μπορούσε (Γερμανικά, Ιταλικά και Βουλγαρικά στρατεύματα). Συνολικός αριθμός 670.000 κατοχικά στρατεύματα.

    Η Ελλάδα αρχικά το 1942 (πριν από τη γενοκτονία που ακολούθησε και που θα αναφερθεί λεπτομερώς) είχε πληθυσμό ίσο με 7.344.560 κατοίκους
    Έτσι δεν μπορούσε αναλογικά με τον πληθυσμό της να τρέφει τα περισσότερα από 670.000 στρατεύματα.
    Αφού ακόμα είχε υποχρεωθεί να τρέφει και το στρατό του Africa Corps (κατ’ εξαίρεση η Ελλάδα) του Rommel

    Ο Χίτλερ για να υπεκφύγει από τα καθοριζόμενα από το διεθνές δίκαιο, συνήψε κατοχικό δάνειο από την Ελλάδα.
    Και πριν από το τέλος της κατοχής, πλήρωσε δύο δόσεις επιστροφής του δανείου αυτού στην Ελλάδα.

    Β. Υποχρεώσεις σε Έλληνες θύματα των Γερμανών.
    Υπάρχουν καταγεγραμμένα και αναγνωρισμένα 89 ολοκαυτώματα. Ολόκληρη η Ελλάδα είναι ένα τεράστιο νεκροταφείο – ολοκαυτωμάτων αναρίθμητων μαρτυρικών πόλεων. 13,5% του Ελληνικού πληθυσμού χάθηκε. Συγκριτικά 10% στη Ρωσία και 8% στην Πολωνία.

    Σύμφωνα με στοιχεία του Εθνικού Συμβουλίου της Ελλάδας, οι απώλειες της Ελλάδας σε ανθρώπινες ζωές ανέρχονται σε 1.106.000.
    Όπως ελέχθη ο υπολογισμός στηρίχθηκε στον αριθμό του πληθυσμού της Ελλάδας το 1941 που αριθμούσε 7.344.960 κατοίκους.
    Που μειώθηκε το 1944 σε 6.805.000 και το 1947 ήταν μόνον 7.365.405, ενώ αναμενόταν με βάση τα στοιχεία του 1940 να ήταν 8.500.000

    Από τα ανωτέρω είναι σαφές ότι η δήλωση του Σόιμπλε , ότι «θέμα των Γερμανικών επανορθώσεων από πλευράς Γερμανίας δεν υπάρχει», είναι μία κραυγαλέα άρνηση της Γερμανίας να αναγνωρίσει τις υποχρεώσεις της έναντι της Ελλάδας.

    Δείτε στο, http://thehistoryofgreece.blogspot.gr/p/blog-page_1206.html, λεπτομέρειες του Ελληνικού ολοκαυτώματος, με «άπειρες» λεπτομέρειες και φωτογραφίες των γερμανικών εγκλημάτων. Για το παλιό βέβαια, το όνειδος της Γερμανίας του Β’ Παγκ. Πολέμου.

    Το νέο της όνειδος, δηλαδή το νέο ολοκαύτωμα εναντίον των Ελλήνων (και άλλων Ευρωπαϊκών εθνών) από τη Γερμανία, βρίσκεται σε εξέλιξη.

    Παρατηρώ επίσης και υπενθυμίζω, ιδίως στους ένθερμους υποστηρικτές της μνημονιακής υποδούλωσης και «σωτηρίας» την Ελλάδας, ότι στην πρώτη δανειακή σύμβαση που υπεγράφη από τους ημετέρους κατοχικούς τους, υπήρξε απαράδεκτος όρος, μη δυνατότητας συμψηφισμού των γερμανικών επανορθώσεων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, με το υπό τις γνωστές συνθήκες (έλλειμμα κτλ) δήθεν δάνειο.

    Που με μετατροπή τότε του χρέους της Ελλάδας, από χρέος προς αγορές μη ενυπόθηκο και κουρευόμενο, σε χρέος προς χώρες της ΕΕ μη κουρευόμενο και ενυπόθηκο, δόθηκε τότε όλο το δάνειο, στις έχουσες Ελληνικά ομόλογα, κυρίως Γερμανικές και Γαλλικές τράπεζες.
    Για να μην ζημιώσουν ούτε δεκάρα.


    ΑπάντησηΔιαγραφή