Κυριακή, 10 Σεπτεμβρίου 2017

ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΑΦΕΛΕΣ ΘΕΑΤΡΟ, ΓΙΑ ΑΦΕΛΕΙΣ ΘΕΑΤΕΣ…

Στο προσκήνιο λοιπόν, όλα αυτά τα ωραία που ζήσαμε με τον κ. Μακρόν, τον κ. Τσίπρας στην Πνύκα αλλά και μετά στην Θεσσαλονίκη. Επίσης με την βράβευση του μεγάλου Γκάλη, με
το νέο πολυσυλλεκτικό κόμμα ονόματι "Μια από τα ίδια", (όλων των υμετέρων και των χορτάτων γόνων και δοτών) καθώς και πολλά άλλα ωραία ετούτων των ημερών...
Στο παρασκήνιο και στην κοντινή δική μας απτή πραγματικότητα όμως, η ανελέητη ανεργία, οι αμέτρητοι φόροι, οι κατασχέσεις, η ξενιτειά των νέων, και η μαυρίλα παντού.
Το δούλεμα καλά κρατεί και μάλλον θα κρατεί έτσι επί... μακρόν!


·       Το πανούργο σύστημα, είτε προάγει μετριότητες, είτε προβάλλει δεξιότητες, με κρυφό στόχο να υψώνει μύθους και είδωλα για μονοδρόμηση και ύπνωση μετατροπής του κόσμου μας σε παρωπιδική υπνωτισμένη μάζα!
Γιατί άραγε το σύστημα δεν προβάλλει και δεν προάγει αντίστοιχα συγγραφείς, πιανίστες, ποιητές, βιβλία; Η σοβαρή ΕΡΤ, έχετε μετρήσει πόσες ώρες διαθέτει σε γήπεδο και αστέρια του, και πόσες σε θέατρο, καλά κινηματογραφικά έργα  και ποίηση; Τυχαία; Ο κόσμος θα πάει προς τα απάνω με την σπουδαία σκοπεύτρια, την επί κοντό πρωταθλήτρια ή τον Ρονάλντο των δισεκατομμυρίων; Ό,τι έγινε στην κηδεία της Λάσκαρη, έγινε π.χ. και στην κηδεία της Άννα Συνοδινού;
Και η ανθρωπότητα θα ανέβει τελικά με Γκάληδες  και Στεφανίδες πιο πολύ, ή με Ουγκώ, Ζολά, Ελύτη, Σεφέρη και Καβάφη; Και είναι τυχαίο που δεν έχουμε σήμερα πια Μπετόβεν και Σοπέν και Μπραμς και Καζαντζάκη και Σικιελιανό;
Πεθαίνει ένας αγράμματος ποδοσφαιριστής ή τραγουδιστής και γίνεται το σώσε και πεθαίνει ένας ταγματάρχης στα σύνορα, ένας πιλότος, ένας γιατρός σωτήρας ή ένας σεμνός δάσκαλος, και ούτε το όνομά του δεν ξέρουμε. Κάνουμε σύμβολα και ονομάζουμε δρόμους και πλατείες με ονόματα απερίγραπτων πολιτικών ή δρομέων και καλεί η ηγεσία τιμητικά στα σπίτια της κλωτσοσκούφηδες! Τον πραγματικό ήρωα δεν τον αναγνωρίζει κανείς… Το 15χρονο αγόρι που όρμησε στην φωτιά για να σώσει τα δυο αδερφάκια του και κάηκε, δεν το τίμησε κανένας Πρωθυπουργός και Πρόεδρος.
Το σύστημα λοιπόν κάνει "επιλεκτικά" το "ξεδιάλεγμα" με σκόπιμες επιλογές και προβολές που πάντως, δεν είναι ούτε ποιοτικές ούτε αθώες. Θέλει παραγωγή «ανώδυνων» ακίνδυνων ειδώλων και αντίστοιχα τυφλωμένους οπαδούς, αποβλακωμένους με απονευρωμένα κριτήρια και  αντανακλαστικά θαυμαστές, απλά για να το αφήνουν ανενόχλητο και ασφαλές! Θέλει κατασκευές ή επιλογές «θεοτήτων» τύπου Ρονάλντο,  Μαντόνας, Ρουβά και βάλε…
Όποιος μπορεί να δει όμως που πραγματικά έχουμε φτάσει έτσι σήμερα, θα πρέπει να ψάξει και για τα αίτια… Και θάπρεπε όλα τα πιο πάνω να ερμηνευτούν επιτέλους σωστά.
·      
Κώστας Χατζιδάκης,  πολιτικός συγγραφέας *

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου