Το Πρόβλημα του Χρήματος

Αγαπητοί Φίλοι,

Πολλοί από εσάς, ίσως έχετε προσπαθήσει να αποκωδικοποιήσετε το πρόβλημα της Οικονομικής Κρίσης, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στη Δύση.

Το πρόβλημα, βασικά ανάγεται στο γεγονός ότι ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΠΑΙΤΗΤΟ ΧΡΗΜΑ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ, το οποίο επιτυγχάνεται μέσα από την ΑΠΕΜΠΟΛΙΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΕΚΔΟΣΗΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ και από την ΕΠΙΒΟΛΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΥ ΕΠΙΤΟΚΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΕΚΔΟΣΗΣ ΝΕΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ κι όλα αυτά σε ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ.




Κι εξηγούμαι, πρώτα μ’ ένα ΕΝΤΕΛΩΣ ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ:




Έστω, λοιπόν, ότι βρέθηκε ένας Εξωγήινος Πολιτισμός, ο οποίος είναι Τεχνολογικά πολύ πιο προηγμένος από τον γήινο. Οι εξωγήινοι αυτοί λοιπόν είναι πιο ευφυείς από εμάς τους γήινους, αλλά είναι καλόπιστοι και καθόλου πονηροί.



Έλα όμως, που ένας πονηρός γήινος Τραπεζίτης, τους έχει βάλει στο μάτι, για να τους κατακτήσει. Εννοείται, πως δεν τολμάει να τους κατακτήσει με στρατιωτικά μέσα, αφού οι εξωγήινοι διαθέτουν υπέρτερη τεχνολογία και θα συνέθλιβαν πανεύκολα μια ενδεχόμενη γήινη στρατιωτική επίθεση.




Μια και δυο, λοιπόν, ο Τραπεζίτης, παίρνει τις βαλίτσες του, μπαίνει σ’ ένα διαστημόπλοιο κι επισκέπτεται τους εξωγήινους, φορώντας ταυτόχρονα και το καλύτερο χαμόγελό του.




-Τι ωραία πράγματα έχετε καταφέρει εδώ, τους λέει. Σας θαυμάζω απεριόριστα! Μάλιστα, τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, εσείς με την τεχνολογία και την καλή οργάνωση, που διαθέτετε, θα μπορούσατε να έχετε κάνει θαύματα…




-Λέτε…; Απαντούν οι εξωγήινοι.




-Είμαι βέβαιος, απαντά ο Τραπεζίτης. Μάλιστα είμαι διατεθειμένος να σας δανείσω ένα δις Ευρώ, για τον σκοπό αυτό. Πάει μέσα στο διαστημόπλοιο και φέρνει κάποιες βαλίτσες χρήματα. Ορίστε, τους λέει, είναι στη διάθεσή σας.


-Ευχαριστούμε, λένε οι καλόπιστοι εξωγήινοι, θα τα αξιοποιήσουμε κατάλληλα!




-Μόνο, που θα πρέπει να σας χρεώσω ένα μικρό επιτόκιο λέει ο τραπεζίτης, έτσι για να πω ότι έβγαλα κι εγώ κάτι από όλη αυτή την Ιστορία.

5% λοιπόν ετησίως…




-είμαστε σύμφωνοι, απαντούν οι πάντα καλόπιστοι εξωγήινοι.




Βγάζει λοιπόν ο Τραπεζίτης το 1 δις Ευρώ, υπογράφουν τη δανειακή σύμβαση και μετά επιστρέφει στη Γη.

Μόλις περνάει 1 χρόνος ακριβώς, ο Τραπεζίτης επισκέπτεται ξανά τους εξωγήινους.




-Διαπιστώνω μετά μεγάλης μου χαράς ότι κάνατε πραγματικά θαύματα στον χρόνο που πέρασε, τους λέει. Ε, βέβαια, τώρα που έληξε και η περίοδος δανεισμού, ήλθα κι εγώ να πάρω πίσω τα χρήματά μου, τους λέει. Παρακαλώ, θα ήθελα 1,050,000,000 Ευρώ.




Ψάχνονται οι Εξωγήινοι, στραγγίζουν τις τσέπες τους και τα ταμεία τους. Καταφέρνουν να μαζέψουν 1,000,000,000 ευρώ, ούτε σεντς παραπάνω…!




Αυτό βέβαια ήταν λογικό. Δεν κυκλοφορούσε παραπάνω χρήμα στον πλανήτη τους. Και φυσικά δεν είχαν το δικαίωμα να εκδώσουν Ευρώ.




-Α, λυπάμαι πολύ αναφωνεί ο Τραπεζίτης. Τώρα, είμαι αναγκασμένος να προβώ σε κατάσχεση, αφού δεν έχετε να με πληρώσετε.




Και τους κατάσχει κάποια εργοστάσια. Το κόλπο του ήταν απλό στη σύλληψη, αλλά είχε πιάσει και τους είχε κατακτήσει χωρίς πόλεμο, απλά ΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΧΡΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ.




Βέβαια, το παράδειγμα ήταν εντελώς φανταστικό, αλλά μέσα από αυτό, καταλαβαίνει κανείς τρία (3) πράγματα:

ΠΡΩΤΟΝ:

Πόσο ολέθριο σφάλμα, για να μην πω έγκλημα εθνικής προδοσίας (στην ουσία περί τούτου πρόκειται), ήταν η απεμπόληση του δικαιώματος έκδοσης εθνικού νομίσματος, τόσο για τη χώρα μας, όσο και τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.




Το χρήμα, που εκδίδει μια Χώρα-Οικονομία, σκοπό έχει να αποτυπώνει τις αξίες, που κυκλοφορούν εντός της Χώρας-Οικονομίας. Υπό κανονικές συνθήκες, υπάρχει ανάπτυξη και οι αξίες που κυκλοφορούν, αυξάνονται. Τότε λοιπόν, η Χώρα-Οικονομία προβαίνει σε έκδοση νέου Χρήματος, προς αποτύπωση των επιπλέον αξιών (διόρθωση αξιών). Σημειωτέον, ότι ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΫΛΟ και η έκδοσή του είναι μια ΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΕΓΓΡΑΦΗ ενός συγκεκριμένου φορέα (Κεντρική Τράπεζα), εξουσιοδοτημένου προς τον σκοπό αυτό. Φυσικά, εάν εκδώσει παραπάνω χρήμα από τις κυκλοφορούσες αξίες, τότε το χρήμα αυτό καθίσταται πληθωριστικό (εμφανίζεται ο γνωστός μας από το παρελθόν πληθωρισμός).




Δεν είναι δυνατόν λοιπόν μια Οικονομία «Α» να αφήνει μια άλλη Οικονομία «Β» να αποφασίζει (η Οικονομία «Β») για το εάν και πότε θα εκδοθεί το χρήμα, που έχει ΖΩΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ (η Οικονομία «Α»). Στην ουσία, η Οικονομία «Β» αποκτά τον πλήρη έλεγχο της Οικονομίας «Α» και μπορεί ακόμα και να την σκοτώσει.




Βέβαια, όπου «Α», βάλτε «Ελλάδα» ή «άλλη ασθενική Οικονομία της Ευρωζώνης» και όπου «Β», βάλτε την «την ενοποιημένη Ευρωζώνη» (δηλαδή τη Γερμανία, που με τους δορυφόρους της έχει το απόλυτο πρόσταγμα).



ΔΕΥΤΕΡΟΝ:

Ο πλανήτης των Εξωγήινων, επελέγη ως παράδειγμα, για να αποδώσει την απόλυτη αίσθηση του «μονωμένου συστήματος» («μονωμένο» είναι το σύστημα που φέρει μόνωση και δεν επηρεάζεται από τις συνθήκες του χώρου, που το περιβάλλει).




Είδαμε εκεί λοιπόν, στο τέλος, να ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΠΑΙΤΗΤΟ ΧΡΗΜΑ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΣΕ.




Αν το σύστημα είναι μονωμένο και συμβαίνει αυτό, τότε υποχρεωτικά κάποιοι θα χρεοκοπήσουν, δηλαδή θα χάσουν την περιουσία τους και θα υποταχθούν σε άλλους.




Το μονωμένο σύστημα του παραδείγματος, δεν είχε τη δυνατότητα έκδοσης χρήματος.

Αν όμως, είχε τη δυνατότητα έκδοσης χρήματος, θα έπρεπε να εκδίδει κάθε χρόνο τόσο χρήμα, ώστε να αντιστοιχεί στο ποσοστό ανάπτυξης του (έστω α: η ανάπτυξη).




Αν η έκδοση χρήματος υπερέβαινε την ανάπτυξη, θα δημιουργείτο πληθωρισμός «π», ίσος με το πλεονάζον ποσοστό έκδοσης χρήματος. Σε αυτή την περίπτωση, θα είχε εκδοθεί:

(ΝΕΟ ΧΡΗΜΑ) = (α+π) · (ΑΕΠ)




Είναι γεγονός ότι στον Δυτικό κόσμο (ΗΠΑ + Ευρώπη/Μ. Βρετανία + Αυστραλία + Ιαπωνία + Ν. Κορέα + Σιγκαπούρη), επί σειρά δεκαετιών χρεώνονταν τόκοι με επιτόκιο «ε», όπου ίσχυε πάντα:

ε> α+π




Αν το επιτόκιο επιβαλλόταν μόνο για να διατηρηθεί η αξία του χρήματος (δηλαδή να μην χάσει ο δανειστής), αυτό θα έπρεπε αυστηρά να ήταν: ε = (α+π)

Προφανώς, η διαφορά ε-(α+π)>0 είναι η κερδοσκοπία/τοκογλυφία του δανειστή.




Τα δε δάνεια, στην μεγάλη τους πλειοψηφία εξυπηρετούνταν.

-Τότε, από πού έλειπε η διαφορά των τόκων, που παρήγαγε το αυξημένο «ε»...;
Πώς δηλαδή ήταν «και ο σκύλος χορτάτος και η πίτα ολόκληρη»…;



-Μα το σύστημα των Δυτικών Οικονομιών ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΜΟΝΩΜΕΝΟ. Οι Δυτικές Οικονομίες αντλούσαν συστηματικά τους πόρους των τριτοκοσμικών χωρών, τις οποίες έχουν κυριολεκτικά μαδήσει από την εποχή της αποικιοκρατίας και αυτό το συνεχίζουν ακάθεκτες ακόμα…




ΤΡΙΤΟΝ:

Τι θα γίνει τώρα, που η οικονομική ελίτ του πλανήτη αποφάσισε την άμεση μετάβαση σε Παγκοσμιοποιημένη Οικονομία…;




Ξεκινάμε να δούμε τι σημαίνει κατ’ αρχήν «Παγκοσμιοποιημένη Οικονομία»:

Είναι μια ενοποίηση όλων των Οικονομιών, αντίστοιχη με την ενοποίηση οικονομικών στοιχείων περισσοτέρων εταιρειών, που ανήκουν στον ίδιο όμιλο. Στην ουσία, πέφτουν οι ενδιάμεσες μονώσεις, που χώριζαν τη μία Οικονομία από την άλλη. Οι δυνατές Οικονομίες, είναι αυτές που αποφασίζουν την έκδοση νέου χρήματος, δηλαδή τις συγκεκριμένες λογιστικές εγγραφές (πότε και με τι ρυθμό θα γίνουν). Οι αδύνατες Οικονομίες αφήνονται κυριολεκτικά στο έλεος των μεγάλων Οικονομιών.




Εδώ, θα πρέπει να περιμένουμε κάτι ακόμα:

Εφόσον οι Τραπεζίτες συνεχίζουν να ζητούν (τοκογλυφικά) επιτόκια μεγαλύτερα από την έκδοση νέου χρήματος (ε>α+π),στον (πρώην) δυτικό κόσμο θα αυξηθούν τα κρούσματα χρεοκοπιών και οικονομικών θανάτων. Θα είναι πολλοί αυτοί που θα χάνουν τις περιουσίες τους και θα υποτάσσονται σε άλλους «πιο εύρωστους».




Ο λόγος είναι ότι οι τριτοκοσμικές χώρες δεν θα είναι έξω από το σύστημα, για να τις «αφαιμάξουμε», αλλά θα είναι και αυτές κομμάτι του ενοποιημένου συστήματος.




Όσο, για τους προαναφερθέντες «πιο εύρωστους», θα είναι και αυτοί προσωρινά εύρωστοι. Σταδιακά όμως θα χάνουν και αυτοί, από μεγαλύτερες εταιρείες/οργανισμούς, των οποίων ιδιοκτήτες δεν θα είναι ιδιώτες, αλλά κάποιοι Τραπεζίτες.



Η προσωπική μου αίσθηση είναι ότι οι Τραπεζίτες δεν πρόκειται να πάψουν να ζητούν περισσότερο από (α+π), στην ουσία όμως περισσότερο από α (διότι στις μέρες μας, το «π» τείνει στο 0). Αφήστε, που δεν έχουν λόγο να μην το κάνουν. Όχι μόνο θα κερδίζουν περισσότερο, αλλά θα επισπεύδουν και την κυριαρχία τους επί των απλών ανθρώπων…


Όσο λοιπόν τα επιτόκια ξεπερνούν το ποσοστό έκδοσης νέου χρήματος, είναι νομοτελειακό να συμβεί αυτό που σας περιέγραψα παραπάνω. Δυστυχώς, οι κανόνες του παιχνιδιού γράφτηκαν από τους ίδιους τους Τραπεζίτες. Πώς λοιπόν θα περιμέναμε να μην έχουν το πλεονέκτημα…;




Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας,





Αλέξης Σ. Παπαδόπουλος
Γράψτε το Σχόλιο σας
  • Blogger Comment using Blogger
  • Facebook Comment using Facebook
  • Disqus Comment using Disqus

Δεν υπάρχουν σχόλια :


Υγεια

[Υγεία][threecolumns]

Αρθρα Αναγνωστων

[Άρθρα Αναγνωστών][twocolumns]

Πολιτικη

[Πολιτικά][threecolumns]

Οικονομικα

[Οικονομικά][threecolumns]

Περιεργα - Απιστευτα

[Περίεργα - Απίστευτα][bsummary]
Loading...

Μυστηρια

[Μυστήρια][bsummary]

Αρχαια Ελλαδα

[Αρχαία Ελλάδα][twocolumns]

Life Style

[Life Style][bsummary]