ΟΙ ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΑΙ Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΥΠΟΤΑΞΟΥΝ ΠΛΗΡΩΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ!



Προς την παγκόσμια διακυβέρνηση και η Ελλάδα των κόκκινων δανείων

Η προ ημερών ομιλία του Γιούνκερ στο ευρωκοινοβούλιο σκιαγράφησε σαφέστατα πλέον το οικονομικό και πολιτικό πλαίσιο
με το οποίο η Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε) σχεδιάζει να λειτουργούν οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης στο προσεχές μέλλον, καταδεικνύοντας την πρόθεση των ελίτ και για την τυπική πλέον απώλεια εθνικής κυριαρχίας στις χώρες του οικονομικού μπλοκ της ΕΕ.


Έτσι ο Ζαν Κλωντ Γιούνκερ ουσιαστικά περιέγραψε μια νέα δομή της ΕΕ, βάσει της οποίας θα είναι η πεμπτουσία της παγκοσμιοποίησης – οι 4 «ελευθερίες». 

Η νέα αυτή δομή θα μπορεί να λειτουργεί ακόμα πιο ανεμπόδιστα από την έντονη δυσαρέσκεια των λαϊκών στρωμάτων της ΕΕ, που πλέον σε πολλές περιπτώσεις ήδη διαμορφώνει και το πολιτικό σκηνικό αναδεικνύοντας αντί- ΕΕ και εν δυνάμει αντι-παγκοσμιοποιητικές πολιτικές δυνάμεις.

 Προεξάρχουσα σε αυτές είναι η Βρετανία του Μπρέξιτ, το οποίο η Υ/Ε προσπαθεί τη στιγμή αυτή με κάθε τρόπο ν’ ανατρέψει, τρέμοντας μήπως το παράδειγμα του Βρετανικού λαού το ακολουθήσουν και άλλοι λαοί, όπως ήδη διαφαίνονται καθαρά σημάδια στην Ιταλία, την Ουγγαρία, την Πολωνία και αργότερα πιθανότατα και στη Γαλλία, (αν ο λαός ξεπεράσει και εκεί τους φιλο-ΕΕ «αριστερούς» τύπου Μελανσόν που διέσπασαν το άτυπο λαϊκό μέτωπο από τα κάτω στις τελευταίες εκλογές).

Μέσα σε αυτό το κλίμα γενικής αμφισβήτησης της ΕΕ από τα θύματα της παγκοσμιοποίησης που συνήθως παίρνει χαρακτηριστικά αγώνα για την ανάκτηση της Οικονομικής και Εθνικής τους κυριαρχίας, η Υπερεθνική Ελίτ δια στόματος του πολιτικού της προσωπικού και συγκεκριμένα του προέδρου της Kομισιόν Γιούνκερ, προχωράει ένα βήμα παραπέρα για να εξασφαλίσει την απρόσκοπτη λειτουργία των ανοιχτών και απελευθερωμένων αγορών, με την αμέριστη βοήθεια των φιλο- παγκοσμιοποιητικών πολιτικών σχηματισμών και κυρίως της διεφθαρμένης παγκοσμιοποιητικής «αριστεράς», ιδιαίτερα στις μεσογειακές χώρες (Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία και Γαλλία).

Αντί των κυβερνήσεων ανά κράτος, οι οποίες έστω τυπικά ελεγχόντουσαν από τον λαό της κάθε χώρας, τώρα θα κοπεί ακόμη και αυτός ο τυπικός συνήθως δεσμός της λαϊκής εξουσίας με την κυβερνητική εξουσία και θα έχουμε – κατά τις επιθυμίες των παγκοσμιοποιητών – μια ευρωπαϊκή πολιτική ελίτ, όπου όλες οι χώρες μέλη της ΕΕ θα διοικούνται απευθείας από αυτή. 

Έτσι δεν θα χρειάζονται οι γελοίοι δήθεν τοπικοί κυβερνήτες τύπου Τσίπρα που απλά μεταφράζουν τις εντολές από τις Βρυξέλλες. Ο Γιούνκερ λοιπόν μίλησε για έναν πρόεδρο της ΕΕ, έναν Υπουργό Οικονομικών, έναν Εξωτερικών κλπ… 

Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι καταργούνται τυπικά και άμεσα οι κυβερνήσεις των χωρών της ΕΕ που θα μπουν σε αυτό το θεσμικό πλαίσιο. Θα συνεχίσουν να υφίστανται κυβερνητικοί σχηματισμοί που θα έχουν προφανώς ένα διαχειριστικό χαρακτήρα για την εφαρμογή των εντολών της ευρωπαϊκής και Υπερεθνικής Eλίτ (ένα είδος Νομαρχών) και ένα Ευρω-κοινοβούλιο εντελώς διακοσμητικού χαρακτήρα, όπως το σημερινό. 

Δεν είναι περίεργο λοιπόν ότι ο Μακρόν, τον οποίο υποδέχθηκε ο Νομάρχης της Υ/Ε που παριστάνει τον πρωθυπουργό στην Ελλάδα βεβηλώνοντας ακόμη και την Πνύκα, δήλωσε προ ημερών ότι τελείωσε η εποχή της λαϊκής κυριαρχίας.

Γίνεται πλέον ξεκάθαρο ότι αυτό αποτελεί για την Υ/Ε ένα στάδιο προς την παγκόσμια διακυβέρνηση με την εξασφάλιση περισσότερου ζωτικού χώρου για τις ανοιχτές και απελευθερωμένες αγορές εις βάρος της οικονομικής κυριαρχίας και περαιτέρω συγκεντροποίηση των πολιτικών αποφάσεων σε «ένα» κέντρο, που θα τις παίρνει με γνώμονα τα συμφέροντα των Πολυεθνικών. 

Παράλληλα οι χώρες της ΕΕ θα «αλυσοδένονται» ακόμα πιο καθολικά στο στρατιωτικό μηχανισμό του ΝΑΤΟ – όπως χαρακτηριστικά τόνισε ο Γιούνκερ – αφού το ΝΑΤΟ αποτελεί τον μηχανισμό εκείνο που η Υ/Ε χρησιμοποιεί για την με τη βία ενσωμάτωση στη Νέα Διεθνή Τάξη, χωρών που αντιστέκονται στην απώλεια της εθνικής τους κυριαρχίας.

Όπως είπαμε παραπάνω, το σχέδιο της Υ/Ε στην ΕΕ, έρχεται στη δημοσιότητα σε μια χρονική συγκυρία έντονης αμφισβήτησης από τα θύματα της παγκοσμιοποίησης κυρίως σε χώρες που διατηρούν ακόμα ένα επίπεδο οικονομικής και εθνικής κυριαρχίας. Η περίπτωση της εξόδου της Αγγλίας από την ΕΕ και η εκλογική μάχη στη Γαλλία ήταν οι πιο χαρακτηριστικές αλλά όχι οι μόνες. 






Γράψτε το Σχόλιο σας
  • Blogger Comment using Blogger
  • Facebook Comment using Facebook
  • Disqus Comment using Disqus

Δεν υπάρχουν σχόλια :


Υγεια

[Υγεία][threecolumns]

Αρθρα Αναγνωστων

[Άρθρα Αναγνωστών][twocolumns]

Πολιτικη

[Πολιτικά][threecolumns]

Οικονομικα

[Οικονομικά][threecolumns]

Περιεργα - Απιστευτα

[Περίεργα - Απίστευτα][bsummary]
Loading...

Μυστηρια

[Μυστήρια][bsummary]

Αρχαια Ελλαδα

[Αρχαία Ελλάδα][twocolumns]

Life Style

[Life Style][bsummary]