Πέμπτη, 18 Μαΐου 2017

Η ΕΥΠ αλλάζει και γίνεται Στάζι

Προσλήψεις με προσόντα "το κληρονομικό και το κομματικό χάρισμα"
Αυξήσεις στους πραιτωριανούς στην εποχή των μνημονίων

«Επιδίωξη της τυραννίας είναι να
πτωχεύσουν οι πολίτες, αφενός για να συντηρείται με τα χρήματά τους η φρουρά του καθεστώτος και αφ' ετέρου για να είναι απασχολημένοι οι πολίτες και να μη τους μένει χρόνος για επιβουλές. Σ’ αυτό το αποτέλεσμα αποβλέπει τόσο η επιβολή μεγάλων φόρων, η απορρόφηση των περιουσιών των πολιτών, όσο και η κατασκευή μεγάλων έργων που εξαντλούν τα δημόσια οικονομικά»
Είναι απολύτως σαφές πως το συγκεκριμένο απόσπασμα από τα Πρακτικά του Πραξιτέλους, σκιαγραφεί στον απόλυτο βαθμό τα όσα συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα. Επιπλέον, όμως, αποδίδει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις στοχεύσεις των κυβερνώντων (εκάστοτε εκλεκτοί τοποθετημένοι από τους δανειστές και το Βερολίνο) προκειμένου να παρατείνουν εσαεί στην εξουσία, δημιουργώντας τις απαραίτητες «υποδομές».

Πριν δύο χρόνια (περίπου) δώσαμε μικρή σημασία στις προσλήψεις (που δεν ανακοινώθηκαν ποτέ) με διετείς συμβάσεις και αφορούσαν προσωπικό στην ΕΥΠ. Μάλιστα, τότε, ο διοικητής της ΕΥΠ (δημοσιογράφος) διέψευσε την σχετική «φήμη» με επίσημη ανακοίνωσή του (ως διοικητής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών και όχι ως δημοσιογράφος). Και μπορεί η αλήθεια να ήταν διαφορετική, αλλά θεωρήσαμε πως τα προσόντα του «κληρονομικού χαρίσματος» (σχεδόν όλοι ήταν συγγενείς υπαλλήλων της ΕΥΠ), με τα οποία τελικά προσελήφθησαν οι υπάλληλοι διετούς σύμβασης, ενδεχομένως να έδιναν μια κάποια λύση στην καταβαράθρωση της εντεταλμένης για συλλογή ευαίσθητων και κρίσιμων πληροφοριών υπηρεσίας.
Ακολούθησε μια περίοδος σχετικής ηρεμίας, η οποία διαταράχθηκε με αιφνίδιες μετακινήσεις προσωπικού που διατάραξαν την προσωπική ζωή των μετακινούμενων, έως ότου η «υπόγεια εντολή» επανήλθε στις κατά τόπους μονάδες – κλιμάκια της ΕΥΠ, μέσω της οποίας ζητούνταν και πάλι η πρόσληψη προσωπικού με «κληρονομικό χάρισμα» (να υποθέσουμε πως ο κ. Ρουμπάτης μέσω της «οικογενειακής επιχείρησης» επιδιώκει να δημιουργήσει ισχυρά στεγανά στην ΕΥΠ;).
Για δεύτερη φορά, λοιπόν, ακολουθώντας μεθόδους της ΚΥΠ, χωρίς καμία απολύτως διαφάνεια και με το προσοντολόγιο να κινείται μεταξύ συγγένειας πρώτου και δευτέρου βαθμού (αλλά και πιθανών ερωτικών συντρόφων ή γόνων τοκογλύφων) και λιστών με ονόματα σκληροπυρηνικών στελεχών των δύο κυβερνώντων κομμάτων (πόσοι κομματικοί περιφερειάρχες, γραμματείς κ.ο.κ. θα διορίσουν άραγε συζύγους ή θα μεταταχθούν στην ΕΥΠ του κυρίου Ρουμπάτη;).
Στο σημείο αυτό, λογικά, μπαίνει και το ερώτημα: Γιατί γίνονται αυτές οι προσλήψεις στις οποίες δεν υπάρχουν προσόντα ουσίας, αλλά και γιατί γίνονται κρυφά, παραβιάζοντας τα στοιχειώδη της διαφάνειας μιας δημοκρατικά λειτουργούσας κυβέρνησης;

Όμως, ο εμπαιγμός της κοινής λογικής, εκ μέρους του κ. Ρουμπάτη δεν σταματά στο σημείο αυτό, αλλά προχωρά ακόμη παραπέρα, δημιουργώντας πλείστα όσα ερωτήματα όσον αφορά την σκοπιμότητα των προσλήψεων, η οποία σε συνδυασμό με την άσκηση ψυχολογικής πίεσης σε μερίδα παλαιότερων υπαλλήλων και στελεχών (είτε με γεωγραφικές μετακινήσεις είτε με αλλαγές αντικειμένων και οργανικών θέσεων) που ωθούνται σε μετάταξη ή και σε παραίτηση, δημιουργεί την αίσθηση απόπειρας δημιουργίας μιας κομματικής κρατικής υπηρεσίας… Το ότι αυτή η υπηρεσία είναι η ΕΥΠ, και με βάση την τελευταία αλλαγή του καταστατικού της (στα τέλη του 2016, με βάση την οποία μονιμοποιήθηκαν οι προ διετίας συμβασιούχοι συγγενείς υπαλλήλων) αποκτά λόγο και στο εσωτερικό της χώρας, αρχίζει να δημιουργεί σοβαρές υποψίες για δημιουργία υποδομών μίας υπηρεσίας στα πρότυπα της «Στάζι» (μυστική υπηρεσία πληροφοριών της πρώην Ανατολικής Γερμανίας).

Και οι υποψίες αρχίζουν να γιγαντώνονται από τη στιγμή που ο κ. Ρουμπάτης ανακοίνωσε στο υπάρχον προσωπικό της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (μεταξύ των οποίων και στους στρατιωτικούς της ΕΥΠ -αξιωματικοί διαφόρων όπλων που έχουν μετακινηθεί) πως μέσα στα προθέσεις του είναι να ενσωματώσει όλα τα επιδόματα στον μισθό (οι μισθοί στην ΕΥΠ έχουν μείνει ανεπηρέαστοι από την μνημονιακή λαίλαπα, αφού έχουν δεχθεί το 2012 μια μείωση της τάξης του 20%) και, επιπλέον, θα ενσωματώσει το ειδικό «επίδομα επικινδυνότητας» (στο σημείο αυτό γελάνε ασυγκράτητα, όσοι γνωρίζουν το πως λειτουργεί η ΕΥΠ και σε ποιο βαθμό εκθέτει σε κίνδυνο(!) την ζωή των υπαλλήλων και των στελεχών της), δίνοντάς τους ουσιαστικά αύξηση, τη στιγμή που όλοι οι μισθοί δέχονται συνέχεια μειώσεις, ενώ αναμένονται μεγάλες μειώσεις και στους μισθούς των δημοσίων και κρατικών υπαλλήλων.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο κ. Ρουμπάτης υπόσχεται κάτι τέτοιο (τον Αύγουστο του 2015 έδινε τις ίδιες υποσχέσεις), όμως ο εμπαιγμός είναι ιδιαίτερος προς τους στρατιωτικούς, οι οποίοι με την επιστροφή τους στις στρατιωτικές μονάδες θα βρίσκονται αντιμέτωποι με την αναξιοπρέπεια και την φτώχεια, γεγονός που θα τους καθιστά ευάλωτους κατά την διάρκεια της υπηρεσίας τους στην ΕΥΠ, αφού στην άσκηση των καθηκόντων τους θα δέχονται τις πλείστες όσες πιέσεις, με πιθανό αντάλλαγμα την μη επιστροφή τους στην ένδεια της ζωής των στρατιωτικών συναδέλφων τους… Με απλά λόγια, θα είναι υποχείρια των ό,ποιων εντολών θα δέχονται, από την διοίκηση μιας υπηρεσίας στελεχωμένης είτε με ανίκανους (που θα φοβούνται την απόλυσή τους και την απώλεια του παχυλού μισθού τους) που θα υπηρετεί ένα καθεστώς , είτε με σκληροπυρηνικούς κομματικούς εγκάθετους που θα κάνουν τα πάντα για το κόμμα και, φυσικά, για το «παντεσπάνι»…

Με βάση όλα αυτά και τολμώντας να «κοιτάξουμε προς το δάσος», διακρίνουμε τα πρώτα σημάδια δημιουργίας μιας υπηρεσίας στα πρότυπα της Στάζι. Μιας υπηρεσίας που καταστατικά θα μπορεί να κινείται νόμιμα εντός της χώρας και να ασκεί έργο λίαν επικίνδυνο όσον αφορά την καταπάτηση των πολιτικών (ή και ανθρωπίνων;) δικαιωμάτων των Ελλήνων πολιτών. Μια υπηρεσία στελεχωμένη από εξαρτώμενους μισθολογικά και σκληρούς κομματικούς εγκάθετους, πόσο μπορεί να προστατεύσει τη χώρα; Μια υπηρεσία στην οποία θα επιτρέπεται να υπεισέρχεται επιθετικά (λόγω της καταστατικής φύσης της λειτουργίας της) στην προσωπική ζωή πολιτών, εξυπηρετώντας καθεστωτικές – κυβερνητικές σκοπιμότητες, οι οποίες με τη σειρά τους θα υποβάλλονται – διατάσσονται από ξένους παράγοντες (βλ. δανειστές), πόσο εξυπηρετεί την ειδική φύση τόσο της ύπαρξης όσο και της λειτουργίας της, δηλαδή την συγκέντρωση πληροφοριών από χώρες, χώρους, ομάδες ή πρόσωπα που απειλούν την ασφάλεια της χώρας και των πολιτών της; Αυτή η ΕΥΠ (που δημιουργεί σταδιακά ο κ. Ρουμπάτης) κατά πόσο θα λειτουργεί υπέρ της Ελλάδας; Ή, μήπως, το συμφέρον της χώρας είναι υποδεέστερο από το συμφέρον του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος;

Θέλουμε να πιστεύουμε πως όλα αυτά είναι «τυχαία γεγονότα», και πως τα «δημοκρατικά πιστεύω» τόσο του κ. Ρουμπάτη όσο και της κυβέρνησης, θα αναδειχθούν και να διαλύσουν τις ό,ποιες υπόνοιες για δημιουργία ενός καθεστώτος που τυπικά θα ονομάζεται «δημοκρατία» και επί της ουσίας θα λειτουργεί με έναν άτυπο στρατό πραιτωριανών, του οποίου ο σκελετός θα βρίσκεται στα κτίρια της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Όσο για τους στρατιωτικούς (αξιωματικούς) τους ευχόμαστε «καλό κουράγκιο», αφού η εξειδίκευσή τους ενδεχομένως θα χρησιμοποιηθεί από τον υπουργό Άμυνας που κάποια στιγμή της υπουργικής του θητείας ανακοίνωσε την δημιουργία Υπηρεσίας Πληροφοριών του Στρατού (μία ακόμη ονείρωξη;), ξεχνώντας κατά πρώτον πως χωρίς τα απαραίτητα υψηλά κονδύλια δεν μπορεί να υλοποιήσει την σχετική του ανακοίνωση, αλλά και κατά δεύτερον, είναι άγνωστο κατά πόσο θα επιτρέψουν «τρίτες χώρες» την δημιουργία μιας ανεξάρτητης Ελληνικής Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (στο σημείο αυτό ισχύει το «καλή η μπριζόλα, αλλά το κόκκαλο είναι πάντα εκεί)…

Γιώργος Λεβέντης

1 σχόλιο :

  1. Όλα τα καθεστώτα το πρώτο πράγμα που αγκαλιάζουν ,γαλουχούν και γιγαντώνουν είναι οι ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ( ΟΙ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ) , γιατί εδώ να υπάρχει διαφορά ένα νόμιμο καθεστώς έχουμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή