Κυριακή, 19 Μαρτίου 2017

Πως μπορείτε να καταλάβετε αν είναι καλό το ελαιόλαδο…

Το καλό ελαιόλαδο είναι το α και το ω της ελληνικής διατροφής, αλλά δυστυχώς πολλές φορές πέφτουμε θύματα κάποιων επιτήδειων που νοθεύουν το λάδι….


Η παλιά διαφήμιση με τη γυναίκα που καταλάβαινε από μία σταγόνα λάδι αν είναι καλό το ελαιόλαδο, βασιζόταν στον παραδοσιακό κλασικό τρόπο γευσιγνωσίας που ισχύει ακόμα και σήμερα.

Βέβαια, πολλοί θεωρούν ότι το ελαιόλαδο δοκιμάζεται στο ψωμί, αλλά κάτι τέτοιο δεν ισχύει.
Η ποιότητα του λαδιού φαίνεται με την όσφρηση και τη γεύση, αλλά όχι με το χρώμα.

Μάλιστα, οι γευσιγνώστες δοκιμάζουν το λάδι σε ειδικά ποτήρια μπλε χρώματος.

Για όσους θέλουν να δοκιμάσουν στο σπίτι, θα πρέπει να βάλουν λίγη ποσότητα ελαιόλαδου σε ένα γυάλινο ποτήρι λευκού κρασιού (κοίλο, που κλείνει προς το πάνω) για να αιχμαλωτιστούν τα αρώματά του.

Στη συνέχεια, κρατάμε με τη χούφτα το ποτήρι για περιπου 20 δευτερόλεπτα, προκειμένου να ζεσταθεί λίγο το λάδι και να απελευθερώσει τα αρώματά του.
Τα αρώματα ενός καλού ελαιόλαδου παραπέμπουν σε φρέσκια ελιά και σε αρώματα χορταριών και φύλλων.

Αν όμως το λάδι είναι κακής ποιότητας, οι μυρωδιά είναι βαριά και όχι ευχάριστη.
Πίνουμε μία γουλιά από το λάδι, χωρίς όμως να την καταπιούμε. Παίρνουμε μία ανάσα από το στόμα, νιώθουμε τη γεύση του ελαιόλαδου και μετά το καταπίνουμε.

Το καλής ποιότητας λάδι αφήνει μια ελαφρά πικράδα στο στόμα και μια αίσθηση ελαφρού καψίματος στο λαιμό, σαν να είναι πικάντικο. Η αίσθηση της πίκρας και του καψίματος οφείλονται στην ελαιοκανθάλη, μια ισχυρής αντιφλεγμονώδη ουσία του ελαιόλαδου.

2 σχόλια :

  1. επειδη τα επιστημονικα δεν τα καταλαβαινω,μου θυμιζουν τις συμβουλες που δινουν μερικες κυριες στην τηλεωραση για την ανατροφη των παιδιων,εν τη ρημη του λογου τους τους ξεφευγει και λενε οτι αυτες δεν εχουν παιδια.τι συμβουλη μπορει να δωσει για τα παιδια μια γεροντοκορη?θα πω την αποψη μου για το λαδι η οποιοα βγαινει μετα απο μερικη πειρα που εχω επειδη κανω δικο μου.προσωπικα γνωριζω ακριβως την γευση του και συγκρινοντας την μπορω να καταλαβω και τα αλλα λαδια.το χρωμα του λαδιου που βγαινει πρωιμα το φθινοπορο ειναι πρασινωπο,διοτι ειναι αγγουρο.η αγγουριλα αυτη ειναι ευχαριστη στην γευση και δεν κραταει πολυ στην μυτη και στον λαρυγγα.αυτη φευγει μετα απο τρεις-τεσσερεις περιπου μηνες οταν το λαδι ξεκουραστει,τοτε εχει κατακατσει και εχει γινει χρυσοκιτρινο.υπαρχει και μια αλλη πικριλα η οποια ειναι δυσαρεστη στην γευση,σαν καψημο,που δημιουργηται εαν το λαδι εχει διαχωριστει σε υψηλοτερες θερμοκρασιες απο τις κανονικες,λογω βιασυνης του ελαιοτριβιου η λογω ζημιας.η πικριλα αυτη συνεχιζει να υπαρχει και μετα το τετραμηνο του λαμπικαρισματος.εγω για να καταλαβω ενα ξενο λαδι ριχνω ενα ποτηρι μεσα σε ενα ασπρο πιατο,περνω μια φετα φρεσκο ψωμι αψητο και το τρωω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. σαν συνεχεια.το ανωτερω σχολιο αφορα το λαδι που το παιρνουμε απο καθαρες ελιες πανω απο το δενδρο,που συνηθως ειναι πολυ χαμηλης οξυτητας.δεν αφορα λαδι που το παιρνουμε απο μαυρες πολυ γινομενες ελιες,απο ελιες με πολυ δακο και απο χαμαδες.τοτε τα κρητιρια ειναι διαφορετικα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή