Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2016

Ο Αλέξης στην Κούβα: το γελοίο έγινε τραγικό!

Του Στέλιου Συρμόγλου
Ο Καζαντζάκης προσπάθησε να πείσει το κοινό της εποχής του για την έσχατη βεβαιότητα του Τίποτα και να του δώσει ένα είδος πρωτο-υπαρξιακού θάρρους, για να το αντιμετωπίσει.

Η ένταση του αγώνα του είχε παγκόσμια κι όχι ελληνικά στενά όρια.

Αν η μεγάλη αυτή προσωπικότητα βίωνε σήμερα τον σουρεαλισμό της ελληνικής πολιτικής σε συνδυασμό με την εξαθλίωση της κοινωνίας, η έκταση της "πάλης" του θα ήταν πολύ πιο περιορισμένη...


Ο Αλέξης Τσίπρας, αυτή τραγελαφική φιγούρα της ελληνικής πολιτικής πραγματικότητας, αποφάσισε να μεταβεί στην Αβάνα και να "εκπροσωπήσει" τον ελληνικό λαό στην κηδεία του Φιντέλ Κάστρο, ενός ιδιότυπου δικτάτορα, ο οποίος "επαναστάτησε" εναντίον ενός δικτάτορα, για να εγκαταστήσει μια πιο σκληρή και αδυσώπητη δικτατορία, με τόσες αρνητικές απολήξεις για το κουβανικό λαό...


Ακούγοντας κανείς τον επικήδειο που εκφώνησε η "εγχώρια πολιτική καρικατούρα" στην εξόδιο ακολουθία του Φιντέλ Κάστρο, εκεί στη μακρινή Αβάνα, έχοντας πίσω της ως "φόντο" αμφιβόλου δημοκρατικής ευαισθησίας λατινοαμερικάνους και τρικοσμικούς ηγέτες, με εμφανή την απουσία ευρωπαίων ηγετών, θα διαπίστωνε αυτό το "Τίποτα", αυτή τη "ζωντανή μαρτυρία" της συνάντησης του Αλέξη Τσίπρα με τον σουρεαλισμό και την παράνοια.


Και θα συνέθετε ένα εκκεντρικό και θρασύ, θα έλεγα, δυναμικό "πιστεύω", που απαρνιέται, παρωδεί και χρησιμοποιεί ή και καταχράται οτιδήποτε είχε επινοήσει, καθιερώσει η απύθμενη πολιτική βλακεία και οι αριστερές αγκυλώσεις, με νεοφιλελεύθερες ωστόσο αποφύσεις και παρορμήσεις.





Ο επικήδειος του Τσίπρα στην κηδεία του Φιντέλ Κάστρο ήταν η αποθέωση του θράσους και η κορύφωση της πολιτικής υποκρισίας, χωρίς να ληφθεί υπόψη η γελοιότητα της εκπροσώπησης και το δυσβάστακτο κόστος ενός πρωθυπουργικού ταξιδιού και του εσμού των "ντόμπερμαν" που τον συνόδευαν.


Ενός ανώφελου ταξιδιού στο πλαίσιο μιας βλακώδους επικοινωνιακής τακτικής, όταν την ίδια ώρα ο Ερντογάν αμφισβητεί την Κυπριακή σημαία και την ελληνικότητα νησιών, ενώ ο Ράμα θέτει θέμα "Τσαμουριάς" κι όχι μόνο, με την ελληνική κοινωνία να υφίσταται τις συνέπειες των οδυνηρών τετελεσμένων...


Ζούμε την "εκδίπλωση" του γελοίου που μετατρέπεται σε τραγικό.


Καταφεύγουμε σ' ένα πεδίο από πιθανοφάνειες για να λυτρωθούμε από τις ασφυκτικές πιθανότητες της καθημερινής ζωής, δηλαδή από ένα κύκλωμα δίχως νόημα.


Ετσι το οδυνηρό απρόοπτο δεν αποκλείεται όσο "προσδενόμαστε" στη πολιτική γελοιότητα, στις πιθανότητες "σωτηρίας" που απλόχερα προσφέρει ο πολιτικός αβδηριτισμός.


Αν ήταν να αναζητούμε μόνο πιθανότητες γύρω μας, δεν θα υπήρχε καμία δημιουργική κοινωνική προοπτική...

Βιώνουμε μια αναστροφή της "φυσικής τάξης πραγμάτων".


Ο Τσίπρας και οι προκάτοχοι του εν πολλοίς μετατρέπουν την κοινωνία σ' ένα ιδιότυπο νοσογόνο οργανισμό, που προκαλεί γύρω του τις κατάλληλες για την επώαση του συνθήκες.


Και φτάνουμε "ασφαλώς" στην εθνική τραγωδία ή σε ό,τι μοιάζει με τραγωδία και απελπισία.




Πηγή

7 σχόλια :

  1. AΡΘΡΟΓΡΑΦΕ ΓΙΑ ΣΕΝΑ Ο ΜΟΝΟΣ ΗΡΩΑΣ ΠΟΥ ΣΕ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΙΤΛΕΡ ΚΑΙ ΟΙ ΟΜΟΙΟΙ ΤΟΥ.ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΙ ΣΕ ΕΜΠΝΕΟΥΝ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η ΕΛΛΑΔΑ ΧΑΝΕΤΑΙ ΚΑΙ Ο ΑΛΕΞΗΣ ΚΑΝΕΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟ ΣΤΗΝ ΚΑΡΑΪΒΙΚΗ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καραγκιόζ μπερντέ ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ε ΝΑΙ ΡΕ Στέλιου Συρμόγλου! ΕΝΑΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΜΙΑΣ ΣΟΒΑΡΗΣ ΧΩΡΑΣ ΔΕΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΟΥ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΑΕΙ ΣΤΟΝ ΚΑΘΕ ΓΥΦΤΟ ΤΟΥΡΚΑΛΒΑΝΟ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΠΑΠΑΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΕΒΕΙ. ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΝΑ ΒΓΑΙΝΕΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ, ΝΑ ΑΠΑΝΤΑΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΘΕ ΚΥΡΑ ΚΑΤΙΝΑ, ΔΗΛ. ΕΣΕΝΑ, ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΣ ΕΣΥ! Ή ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΙΠΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΘΕΣ ΝΑ ΘΕΣ! ΔΕ ΜΟΥ ΛΕΣ... ΑΝ ΒΓΕΙ ΑΥΡΙΟ ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΑΚΙΣΤΑΝΟΣ ΚΑΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΟΥ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΝΑ ΒΓΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΕΞΗΓΗΣΕΙ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΕ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ!!! ΑΝ ΘΕΣ ΤΕΤΟΙΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΕΣΥ Στέλιο Συρμόγλου ΕΓΩ ΔΕΝ ΤΟΝ ΘΕΛΩ!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΣΙΓΑ ΡΕ ΠΟΥ ΣΟΥ ΘΙΞΑΜΕ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ

      Διαγραφή
    2. ποιον εννοεις πρωθυπουργο;
      αυτον τον κωλοτουμπα παρεισακτο εντολοδοχο ;

      Διαγραφή