Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2016

Μην περιθωριοποιείτε τη μεσαία τάξη, please...

Του Θανάση Κ.
Μερικές παρατηρήσεις θα μου επιτρέψετε σήμερα. Όχι για το τι έγινε στην Αμερική. Αλλά για το πώς
τα σχολιάζουμε όλα αυτά στην Ελλάδα.  Και πως (ΔΕΝ φαίνεται να) τα καταλαβαίνουμε…
Πρώτα απ’ όλα, βλέπουμε την προσπάθεια να μειωθεί η πολιτική σημασία της νίκης του Τράμπ. Σαν να  επρόκειτο για ένα «ατύχημα» που δεν δείχνει κάτι ευρύτερο ή βαθύτερο…

Ε λοιπόν, τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά: το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών δεν είναι καθόλου "τυχαίο". Κι όπως θα δούμε δείχνει διεργασίες που έχουν μεγάλο βάθος, μεγάλο εύρος και πολύ σοβαρή ιστορική δυναμική. Δεν είναι φαινόμενο επιφανειακό, συγκυριακό ή τυχαίο...

Μας λένε ότι τη "λαϊκή ψήφος" την κέρδισε η Χίλαρυ.
Πράγματι, σε λαϊκή ψήφο η Χίλαρυ πήρε 574 χιλιάδες περισσότερους από τον Τράμπ. Αλλά σε 120 εκατομμύρια και πλέον συνολικούς ψηφοφόρους που προσήλθαν στις κάλπες.
Δηλαδή, η διαφορά τους ήταν 5 χιλιοστά του εκλογικού σώματος! Περί αυτού μιλάμε...
Ο Τράμπ πήρε 47,3% και η Χίλαρυ 47,8% (Και κάτι λιγότερο από 5% πήρε τρίτος, ανεξάρτητος υποψήφιος). Μισό τοις εκατό διαφορά...
Ουσιαστικά το εκλογικό σώμα χωρίστηκε στα δύο: Μισά-μισά...
Φυσικά σε εκλογικά συστήματα άμεσης εκπροσώπησης και μία ψήφος διαφορά είναι σημαντική. Αλλά το αμερικάνικο εκλογικό σύστημα για την Προεδρία ΔΕΝ είναι "άμεσο". Βγαίνει από εκλέκτορες.

Και σε εκλέκτορες ο Τράμπ σάρωσε!

Και, τέλος πάντως, έτσι βγαίνουν πάντα οι Πρόεδροι στις ΗΠΑ.

 Εκείνο, όμως, που ΔΕΝ μας λένε, είναι πως την ίδια στιγμή οι Ρεμπουμπλικανοί, δηλαδή οι αντίπαλοι της Χίλαρυ, πήραν και τη Βουλή και τη Γερουσία! Κι αυτό δεν συμβαίνει συχνά!

Πολύ σπάνια όποιο κόμμα κερδίζει την Προεδρία, κερδίζει και τα δύο αντιπροσωπευτικά σώματα ταυτοχρόνως!
Αλλά συνέβη αυτή τη φορά.
Και δείχνει ότι οι συντηρητικές απόψεις νίκησαν κατά κράτος, και τους "προοδευτικούς" και τους "πολιτικώς ορθούς"!
Άρα η νίκη αυτή έχει βάθος. Δεν είναι "στατιστικό παράδοξο" από την κατανομή του αμερικανικού εκλογικού σώματος, ή από τον εκλεκτορικό σύστημα.
Εκείνο που επίσης δεν μας λένε, είναι πως ο Τράμπ εξελέγη με μεγάλο μέρος του Κόμματός του, εναντίον του.
Το πιο «κατεστημένο» μέρος των Ρεμπουμπλικανών ήταν ανοικτά εναντίον του!

Μάλιστα κάποιοι όπως επιφανή μέλη της οικογένειας Μπούς, δήλωσαν ότι ΔΕΝ επρόκειτο να τον ψηφίσουν.
Και παρ’ όλα αυτά νίκησε στις εκλογές και σάρωσε σε εκλέκτορες!
Όχι μόνον η Χίλαρυ έβγαλε περί τους 70 λιγότερους εκλέκτορες απ’ ό,τι ο Τράμπ. Αλλά έβγαλε και περί του 20 εκλέκτορες λιγότερους απ’ όσο της έδιναν "κατ’ ελάχιστον", ακόμα και την ίδια μέρα των εκλογών.

Ενώ ο ίδιος ο Τράμπ πήρε 100 εκλέκτορες περισσότερους, απ’ όσους τον υπολόγιζαν να πάρει "το πολύ"!
Και με όλο το κατεστημένο, πολιτικό (κι από τα δύο κόμματα), ακαδημαϊκό, καλλιτεχνικό, αθλητικό εναντίον του.
Φαίνεται, λοιπόν, πως η νίκη του σηματοδοτεί κάτι όντως πολύ ευρύτερο και πολύ βαθύτερο στην ίδια την Αμερική. Με επιπτώσεις πολύ πέραν αυτής…

Πράγματι, η λαϊκή στήριξη για τους δύο υποψηφίους ήταν περίπου μοιρασμένη (με λίγα χιλιοστά υπεροχή της Χίλαρυ)...
Αλλά η λαϊκή στήριξη της Χίλαρυ ήταν συγκεντρωμένη στα πολυάνθρωπα μητροπολιτικά κέντρα, ενώ του Τράμπ είχε πολύ μεγαλύτερη "διασπορά" σε ολόκληρη την αμερικανική ενδοχώρα (γι' αυτό και σάρωσε σε εκλέκτορες).
Μας λένε επίσης, ότι δεν τον ψήφισαν οι εθνικές και φυλετικές μειονότητες.     Αυτό το ξέρουμε. Το ξέραμε κι από πριν, δηλαδή...

Αλλά τον ψήφισε η πλειονότητα των λευκών αμερικανών!
Υπάρχει καμία άποψη ότι οι λευκοί είναι "κατώτεροι" των άλλων;
Δεν νομίζω!
Μήπως, τότε, υπάρχει η άποψη, πως οι λευκοί αμερικανοί είναι «κατά πλειοψηφίαν ρατσιστές»;
Και πώς γίνεται στις προηγούμενες δύο αναμετρήσεις ο ίδιος λαός, το ίδιο εκλογικό σώμα, να εκλέξει μαύρο για Πρόεδρο των ΗΠΑ (και με άνετη πλειοψηφία, μάλιστα);
Τότε η πλειοψηφία των «ρατσιστών» δεν ήταν, άραγε,  «ρατσιστές»; Τώρα έγιναν;
Οι μειονότητες, γιατί δεν πήγαν αυτή τη φορά να καταψηφίσουν πανηγυρικά κατά του Τράμπ;
Και γιατί κάποιες εθνικές μειονότητες, όπως οι ισπανόφωνοι και οι ασιάτες, έδωσαν τελικά σημαντική στήριξη στον Τράμπ (της τάξης του 33% με 38%);
Τι έγινε; Όλοι αυτοί ψήφιζαν εναντίον του... εαυτού τους;
Μας λένε, τέλος, ότι τη Χίλαρυ την ψήφισαν "οι πιο μορφωμένοι" αμερικανοί, ενώ τον Τράμπ οι λιγότερο μορφωμένοι. Σωστό κι αυτό.

Αλλά και τον Μαγκόβερν, τον είχαν ψηφίσει οι πιο μορφωμένοι το 1972, Όμως πάτωσε...
Και τον Κάρτερ είχαν ψηφίσει οι πιο μορφωμένοι. Κέρδισε το 1976, αλλά αποδείχθηκε τεράστια αποτυχία (και δεν ξανακέρδισε το 1980).
Και τον Αϊζενχάουερ τον είχαν ψηφίσει οι λιγότερο μορφωμένοι το 1952 (και το 1956 - απέναντι στον Αντλάϊ Στήβενσον και τις δύο φορές), αλλά αποδείχθηκε πολύ καλός Πρόεδρος!

Και τον Ροναλντ Ρεηγκαν τον ψήφισαν οι λιγότερο μορφωμένοι (το 1980), αλλά αποδείχθηκε ένας από τους καλύτερους προέδρους των Ηνωμένων Πολιτειών!
Τι θέλουν να μας πουν, λοιπόν;
Μήπως, ότι η ψήφος των "μορφωμένων" είναι βαρύτερη από την ψήφο των λιγότερο μορφωμένων;  

Η δημοκρατία δεν το επιτρέπει αυτό.
Αρχή της δημοκρατίας είναι: κάθε πολίτης μία ψήφος! Τελεία και παύλα...
Μήπως θέλουν να μας πουν, ότι οι "πιο μορφωμένοι" έχουν καλύτερο κριτήριο από τους λιγότερο μορφωμένους; Η πείρα ΔΕΝ το επιβεβαιώνει αυτό.
Όπως είδαμε υπήρξαν Πρόεδροι που στηρίχθηκαν σε λιγότερο μορφωμένους και πήγαν περίφημα. Όπως υπάρχει και το αντίθετο...
Υπάρχει, όμως κάτι βαθύτερο από όλες αυτές τις μικρόψυχες γκρίνιες:
Ο κορμός της Αμερικανικής κοινωνίας, συσπειρώθηκε, όχι υπέρ του Τράμπ, αλλά ενάντια στο κατεστημένο της "πολιτικής ορθότητας".

Ενώ το ίδιο το κατεστημένο της Αμερικής συσπειρώθηκε, όχι υπέρ του Κλίντον, αλλά ενάντια στον Τράμπ, που αμφισβητούσε ευθέως την "πολιτική ορθότητα".

Η ίδια η αμερικανική κοινωνία, που δεν δοκιμάζεται από κάποια οικονομική κρίση - το αντίθετο, μάλιστα - βαρέθηκε να την περιθωριοποιούν και να την αγνοούν.
Κανείς δεν αμφισβητεί την ενσωμάτωση των μειονοτήτων.
Αλλά δεν δέχονται πια την περιθωριοποίηση της πλειονότητας.

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι οι μειονότητες έχουν δικαιώματα.
Αλλά και ή ίδια η αμερικανική κοινωνία υπερασπίζεται την ανάγκη να σέβονται όλοι τις δικές τις αξίες.
Κι όταν πάσης φύσεως μειοψηφίες συνασπίζονται για να περιθωριοποιήσουν την πλειονότητα, ε τότε και η πλειονότητα θα συσπειρωθεί κάποια στιγμή για να επιβάλλει σε όλους τους υπόλοιπους να τη σέβονται.

Και μαζί της, θα συνασπιστούν και σημαντικές μερίδες από τις μειονότητες που θέλουν να ενσωματωθούν, δεν θέλουν να είναι ξεχωριστές και γκετοποιημένες.

Γι' αυτό και συσπειρώθηκαν ακόμα και αρκετοί μειονοτικοί στον Τράμπ.
Η μεσαία τάξη διαπερνά όλες τις φυλετικές ομάδες, όλες τις εθνοτικές κατηγορίες, όλες τις θρησκευτικές πεποιθήσεις.
Και ζητάει ισότητα ευκαιριών, ισονομία και δικαιοσύνη.
Υπάρχουν μουσουλμάνοι που θέλουν να ενσωματωθούν στις δυτικές αξίες. Και μουσουλμάνοι που δεν το θέλουν ή δεν το μπορούν.
Υπάρχουν ισπανόφωνοι στις ΗΠΑ, που θέλουν να ενσωματωθούν στον αμερικανικό τρόπο ζωής. Κι άλλοι που δεν το θέλουν.

Όσοι θέλουν να ενσωματωθούν έχουν τις ευκαιρίες να το κάνουν και να γίνουν κομμάτι της αμερικανικής μεσαίας τάξης.
Κι όσοι δεν το θέλουν, μένουν στο περιθώριο.
Όσοι ενσωματώνονται, δεν διεκδικούν στάτους μειονότητας.
Γίνονται κομμάτι της μεσαίας τάξης.
Κι όσοι διεκδικούν στάτους "μειονότητας", αρνούνται να ενσωματωθούν.
Κι απαιτούν γι' αυτό "προνομιακή μεταχείριση"...
Ως "μειονότητα"!

Είναι άλλο πράγμα να βοηθά η κοινωνία τους αδύναμους να βγουν από το περιθώριο...
Κι είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα, να... επιδοτεί τις μειονότητες για να παραμείνουν στο περιθώριο!
Είναι άλλο πράγμα να σέβεται η κοινωνία το "διαφορετικό"...
Κι είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα οι κοινότητες των "διαφορετικών", να θέλουν να επιβληθούν στην πλειονότητα της κοινωνίας.
Είναι άλλο πράγμα να κρατάνε οι μειονότητες τα ήθη τους και τις συνήθειές τους, κι είναι εντελώς διαφορετικό να θέλουν να επιβληθούν στα ήθη των υπολοίπων.

Η διαφορετικότητα έχει όρια! Το να φορά στο δρόμο ο εβραίος την κίπα του, ο ινδός Σιχ το ταφτάνι του και η μουσουλμάνα τη μαντήλα της, είναι κάτι που δεν μπορεί να ενοχλεί κανένα.

Αλλά μια δυτική κοινωνία ΔΕΝ πρόκειται ποτέ να ανεχθεί στο όνομα της "πολυπολιτισμικότητας", να κάνουν οι μουσουλμάνοι κλειτοριδοεκτομή στα κορίτσια τους, ή να χαράσσουν τα πρόσωπα από τις κόρες και τις αδελφές τους που κυκλοφορούν έξω "ασυνόδευτες". Ή να τις υποχρεώνουν να κυκλοφορούν με μπούργκα ή τσαντόρ!

Αυτά δεν πρόκειται ποτέ να γίνουν αποδεκτά από μια φιλελεύθερη δυτική κοινωνία.

Και τα όρια της "διαφορετικότητας" πρέπει να μπουν κάποτε...
Για να σπάσουν τα γκέτο και να δοθούν αληθινές ευκαιρίες στους ανθρώπους. Ιδιαίτερα στις πιο αδύναμες μειονότητες.
Η "πολιτική ορθότητα", απαιτώντας προνόμια για κάποιους, δημιουργεί και διαιωνίζει τα γκέτο για πολύ περισσότερους!
Κι όποιον προσπαθούσε να εναντιωθεί σε αυτό, τους ασκούσαν ιδεολογική τρομοκρατία, κανονικό "μπούλινγκ" και τον περιθωριοποιούσαν.

Ε λοιπόν, η μεσαία τάξη της Αμερικής συσπειρώθηκε ενάντια σε αυτήν την ιδεολογική τρομοκρατία.
Ο Τράμπ δεν είναι ασφαλώς ο... συμπαθέστερος των ανθρώπων.
Αλλά ακριβώς γιατί είναι ζάμπλουτος και προπέτης, κατάφερε να αντέξει την πολεμική  και στο "μποιύλινγκ" που του έκαναν από την αρχή.
Πολύ απλά δεν τον ένοιαζε! Όχι μόνο δεν υπολόγιζε "μη τον πουν εκείνο ή το άλλο", αλλά όσο τον πολεμούσαν τόσο το χόντραινε.

Ήταν ο μόνος που τους πήγε ως το τέλος, κόντρα στην κόντρα...

Γι' αυτό το κατεστημένο τον μίσησε τόσο. Γιατί συσπειρώθηκαν όλοι οι προνομιούχοι ενάντια στον δικό τους "εξωμότη" που αμφισβητούσε τα προνόμιά τους.
Και γι' αυτό η μεσαία τάξη της Αμερικής συσπειρώθηκε δίπλα του. Γιατί είδε στον "τσαμπουκά" και στην προπέτειά του, όλα αυτά που θα ήθελε να κάνει, θα ήθελε να πει και ως τότε δεν τολμούσε.
Ο Ντόλαλντ Τράμπ μπορεί να αποδειχθεί κακός Πρόεδρος.
Αλλά η κοινωνία της Αμερικής, η μεσαία τάξη της παλαιότερης δημοκρατικής κοινωνίας στο σύγχρονο κόσμο, έστειλε το μήνυμά της:

--Μην μας περιθωριοποιείτε, γιατί εμείς είμαστε η Αμερική.
--Μη μας προσβάλετε, γιατί πάνω μας κάθεστε...

Και κάτι τελευταίο για τους Έλληνες πολιτικούς.
Όταν είναι δύο ΟΙ υποψήφιοι στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές, κι εσείς ποντάρετε τα ρέστα σας στον ένα από τους δύο, ίσως κάνετε λάθος.

Κι όταν εκλεγεί αυτός που εσείς ελεηνολογούσατε μέχρι χθΕς, κι εσείς εξακολουθείτε να τον... βρίζετε, τότε σίγουρα κάνετε ολέθριο λάθος.

Ο Ερντογάν, απέναντι, είχε αποδοκιμάσει τον Τράμπ με πολύ σκληρά λόγια πριν τις εκλογές. Αλλά ήταν ο πρώτος που έσπευσε να τον συγχαρεί όταν εξελέγη.

Μάλλον ο Ερντογάν καταλαβαίνει περισσότερα από διεθνή πολιτική απ' ό,τι η Ελληνική πολιτική τάξη.

Κρίμα...

8 σχόλια :

  1. ΩΡΑΙΟ ΑΡΘΡΟ. ΤΩΡΑ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΕΙ ΝΑ ΔΙΩΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ. ΠΑΜΕ ΣΕ ΕΚΛΟΓΕΣ ΝΑ ΤΟΝ ΜΑΥΡΙΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ. ΜΕΤΩΠΟ ΕΝΑΝΤΙΩΝ ΤΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ. ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΛΥΣΗ ΑΥΤΗ ΜΑΣ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ ΚΥΡΙΕ Θανάση Κ. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ Η ΑΝΑΛΥΣΗ ΣΑΣ. Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΜΑΣ ΕΔΕΙΞΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΣΥΜΦΟΡΑΣ. ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΜΕΡΚΑΝΟΥΣ ΠΩΣ ΝΑ ΤΑ ΒΡΕΙ;
    ΟΤΙ ΤΟΥ ΠΟΥΝΕ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ. ΟΜΩΣ ΤΩΡΑ ΥΠΟΛΙΓΙΖΕΙ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΞΕΝΟΔΟΧΟ. ΜΕ ΤΡΑΜΠ ΘΑ ΦΑΕΙ ΣΟΥΤ!
    ΕΠΑΙΞΕ ΜΕ ΧΙΛΑΡΙ ΚΑΙ ΕΧΑΣΕ. ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΒΡΙΖΕΙ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΩΡΑΙΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΡΘΡΟ.
    ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ ΣΤΟ ΞΥΠΝΗΣΤΕΡΕ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Φοβερή η ανάλυση !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αγαπητέ Θανάση το θέμα είναι τώρα τι θα γίνει με τον Τσίπρα και όχι με τον Τράμπ.Οι Αμερικάνοι αντέδρασαν εμείς πως θα αντιδράσουμε με ενδιαφέρει. Ο Τσίπρας σε λίγο θα πανηγυρίζει την επίσκεψη Ομπάμα μόνο που ο Ομπάμα δεν θα δώσει τίποτα.
    Παρμενίων

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Με τον Τράμπ η αμερικανική μεσαία τάξη αντέδρασε. Εμείς να δούμε τι θα κάνουμε με τον άθεη κυβέρνηση που ψηφίσαμε οι μισοί ορκίστηκαν με πολιτικό όρκο, τα σύμφωνα συμβίωσης δίνουν και πέρνουν, με τους ανώμαλους κάθε είδους να διεκδικούν με αριστερές μα......ιες! Είναι ώρα αντίδραση και από τους Έλληνες!
    Ιφιγένεια Καλοκυρίου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ΚΑΛΟ ΑΡΘΡΟ. ΒΑΡΥΣΤΟΧΑΣΤΟ ΣΕ ΠΟΛΑΠΛΑ ΕΠΙΠΕΔΑ.
    ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟΝ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ακόμη και οι Αμερικανοί ξύπνησαν.
    Εμείς τι κάνουμε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή