Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2016

Τα Περήφανα Γηρατειά Θύματα του Κατεστημένου

Του Στέλιου Τάτση
Όταν τραγουδούσε ο αείμνηστος Πάνος Γαβαλάς εκείνο το τραγούδι εκείνης της εποχής :"Είναι στ´αλήθεια τυχεροί όσοι πεθαίνουν νέοι", αναρατιώμουνα αν είχε δίκαιο η άδικο.
Η κουβέντα αυτή έγινε στην Νίκαια του Πειραιά στο μπακάλικο
ενος χωριανού μου το 1962 όταν υπηρετούσα στο Τοτε ακόμη
ένδοξο Βασιλικό Ναυτικό την θητεία μου ως Σημαιοφόρος. Ο
χωριανός μου λογω επαγγέλματος γνώριζε πολλά....και γιά τους νέους (προπάντων για τις νέες) και για τους ηλικιωμένους. Δίκαιο έχει ο Πάνος μου είπε ο χωριανός μου,
φτώχεια, δευτεράκια , λίγδα και δυσοσμία , αν επισκεφτείς δε
τα γηροκομεία σίγουρα θα επιβεβαιωθείς .Πέρασαν πολλά χρόνια απο τότε , πέρασαν και πολλες κυβερνήσεις και ήλθε η
"Μεγάλη αλλαγή...." Ήλθε η εποχή των Περήφανων γηρατειών
που τα ξεγέλασε προσφέροντας τους  περίθαλψη, συντάξεις και άλλα χωρίς όμως κανένας να τους πεί πως αυτές οι παροχές γίνονται με δανεικά οπότε κάποια μέρα λόγω δυσμενών όρων θα πρέπει να επιστραφούν γί'αυτό κοιτάξτε να πεθάνετε πρίν πλακώσει η καταιγίδα .Απο αυτής της πλευράς
ήτανε τυχεροί εκείνοι που τίναξαν το πέταλο  κατα την διάρκεια του πελάγους της ευτυχίας. Ας δούμε όμως τι γίνεται
τα τελευταία χρόνια , η υπερηφάνεια  πήγε περίπατο  και η σημερινη κατάσταση για τα άτομα της τρίτης ηλικίας είναι πολύ χειρότερη απο εκείνην το 1962 και δυστυχως συμπεριλαμβάνει και πολλές ομάδες νεότερων ηλικιών. Οι παροχές μειώνονται καθημερινά και πολλοί ηλικιωμένοι
αναγκάζονται κυριολεκτικά να σέρνονται ......για να επιβιώσουν ...τα δημόσια ιδρύματα-γηροκομεία αν επιβίωνουν
το κατορθώνουν  χάριν της αγαθοεργίας ιδιωτών  και της αξιέπαινης προσωπικής εθελοντικής προσφοράς συνανθρώπων. Τα χρόνια των "περήφανων " γηρατειών  κανένας δεν πρόβλεψε το μέλλον τους οι πολιτικάντιδες μοιράζανε λαϊκισμό και φρούδες ελπίδες για ενα ανθρωπίνως αποδεκτόν αύριο χωρίς κανένα απολύτως αντίκρισμα  γιάτί κανένας δεν γνώριζε τότε πόσο ήταν το μέγεθος του χρέους,
δυστυχώς δεν το γνώριζαν ούτε  οι πολιτικοί. Πρίν ένα χρόνο συζητούσα με έναν φίλο βουλευτή και του είπα , τα μαθηματικά είναι πολύ απλά .Αυτά είναι τα έσοδά μου και αυτά
Είναι τα έξοδά μου και πορεύομαι ανάλογα , δεν είναι δυνατόν να ξοδεύω περισσότερα απο όσα εισπράττω. Τα κράτος δουλεύει σαν μία  επιχείρηση , όταν δανείζεσαι το κάνεις για
να κάνεις επέκταση της επιχείρησης όχι για να πληρώνεις τα χρέη σου. Η απάντησή του ηταν ντρέπομαι που θα σου το πω αλλά τότε δεν γνώριζα πόσο ήτανε το χρέος μας , το ίδιο ισχύει
και για άλλους συναδέλφους δυστυχώς.Μεγάλωσε το χρέος και κατάρευσαν όλα ...οδυνηρό το χτύπημα σε όλους αλλα
περισσότερο στα ιδρύματα της τρίτης ηλικίας ,οι υπεύθυνοι των οποίων απεδείχθησαν κατα το πλείστον ανεύθυνοι διότι
δεν έκαναν καλό κουμάντο τον καιρό των  "παχιών" αγελάδων
και να είναι Προετοιμασμένοι ν´αντιμετοπίσουν  το άσχημο αύριο για να μην πως ορισμένοι (με κάθε επιφύλαξη) γέμισαν τις τσέπες τους  εις βάρος των  ηλικιωμένων. Μην νομίζετε
ότι εδώ τα πράγματα είναι διαφορετικά, περπατάμε και τα δύο κράτη (κατ´αναλογίαν  φυσικά) σε παράλληλους δρόμους και εδώ  οι ηλικιωμένοι αν δεν έχουν κάνει το κουμάντο τους και πάνε σε γηροκομεία της πολιτείας είναι προτιμότερη η αυτοκτονία. Μόνο αν είσαι πάμφτωχος  μπορεις να πας στο καλύτερο , χτυπιέται παντού αδυσώπητα η μεσαία τάξη, αυτή είναι ο στόχος των παγκοσμιοποιητών. Στην Αμερικη για να πας σε ιδιωτικό χρειάζεσαι το ολιγώτερον έξη χιλιάδες δολλάρια τον μήνα και χρόνο με χρόνο αυξάνονται εκτος και αν έχεις προβλέψει να πάρεις ασφάλεια ιδιωτική. Η ομογένεια την οποίαν εκθειάζουν για προσωπικούς λόγους  οι επισκεπτόμενοι πολιτικοί δεν είναι αυτή που νομίζετε , δεν έχει κάνει απολύτως τίποτα για το μέλλον της , δεν υπάρχουν γηροκομεία δικά μας ένα είναι όλο κ´ιόλο και τώρα γίνεται προσπάθεια γιά δεύτερο στο Μακρόνησο και για να είμαι ειλικρινής η προσπάθεια αγκαλιάζεται απο πολλούς ιδιώτες,
ανάμεσα σ´αυτούς και ο Παγχιακός Κοραης ο οποίος  προσφέρει το ποσόν των $25,000.00  διά ένα διαμέρισμα ενός
υπνοδωματίου στην πόρτα του οποιου θα αναγραφεί  το όνομα,
Αδαμάντιος Κοραής , προσφορά Παγχιακού Συλλόγου Κοραής
Νέας Υόρκης ο οποίος είναι πρωτοπόρος παντού η ίδια πινακίδα στολίζει σχολικές μαθητικές αίθουσες  σε πολλάπ
Ελληνικά σχολεία της Ομογένειας.
Στίς διάφορες  ομογενειακές παρέες καθημερινή συζήτηση είναι το μέλλον των ατόμων της τρίτης ηλικίας , είναι θέμα που απασχολεί αν όχι το μεγαλύτερο , σίγουρα ενα μεγάλο
κομμάτι της. Φυσικά την ενδιαφέρουν και οι δικοί μας άνθρωποι στην Πατρίδα. Σε πολλά τέτοια ιδρύματα οι ανάγκες είναι τεράστιες και φυσικά ευθύνονται όλοι πολιτικοι και πολίτες , όμως θα πρέπει να είσαι εντελώς άκαρδος να μην συμπαρασταθείς επειδή έκαναν πολλά σφάλματα , ακόμη και
με συμπεριφορές αν
αρμοστές προς την ομογένεια τα χρονια της ψεύτικης ευμάρειας. Το γηροκομείο της Χίου έχει πολλες ελλείψεις
έχω προσωπική επίγνωση , οι Χιακή παροικία της Αμερικής
Βοηθά αλλά η βοήθεια είναι αναιμική........διότι είναι ατομική
και όχι Συλλογική. Έχω γράψει επανηλλημένως και το επαναλαμβάνω και σήμερα , όλοι μαζί οι Χιώτες της Αμερικής
να εννοθούμε και να κάνομε μία εκδήλωση  κάθε χρόνο για κάποιο ίδρυμα της Χίου , αρχής γενομένης απο το γηροκομείο.
Είμαι απόλυτα σίγουρος πως η επιτυχία θα είναι τεράστια απο πάσης πλευράς και κυρίως γιατι θα έχει γίνει ένα σοβαρό βήμα  προς την συλλογική συνεργασία η οποία θα προσφέρει
πολλούς καρπούς και εδώ και στην Πατρίδα. Οι μεμονωμένες προσπάθειες  δεν λέω είναι καλές αλλά η προσφορά είναι αδύναμη .Ας παραδειγματιστούμε απο τις εταιρείες που συγχονέονται όχι μόνο για να επιβιώσουν αλλα για να αυξήσουν τα έσοδά τους , τα κέρδη τους. Συνεχίζεται.....

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου