Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2016

Τρίτο (Εκλογικολογικό) Μέρος

Κώστα Δημ. Χρονόπουλου 
(Αρθρογράφου -Σχολιογράφου)

Σήμερα θα ήθελα να συμπληρώσω την "τριλογία" μου αναφορικά με τις Αμερικανικές Εκλογές , με κάποιες επιπρόσθετες επισημάνσεις που θεωρώ ότι
παρουσιάζουν ενδιαφέρον.
Α. Η αντιμετώπιση του Ντ. Τράμπ - προεκλογικά και μετεκλογικά - όχι μόνον στο εσωτερικό των ΗΠΑ, αλλά και στο εξωτερικό. (Απο Κυβερνήσεις , αναλυτές/σχολιαστές, αλλά και πολίτες):
1. Είναι θεμιτό και κατανοητό να τοποθετούνται οι εκτός USA και να ενδιαφέρονται για το ποιό πρόσωπο θα είναι στην Προεδρία των ΗΠΑ, επειδή θα παίξει ευρύτερο ρόλο, όχι μόνον για τη χώρα του, αλλά και παγκοσμίως. Σημειώθηκαν όμως ανεπίτρεπτες ακρότητες /παρεμβάσεις των ξένων.                         Αυτό, εκτός των άλλων, δείχνει έλλειψη σεβασμού (και) στις Δημοκρατικές διαδικασίες που λαμβάνουν χώρα σε μια άλλη χώρα.
2. Δηλώσεις Αρχηγών Κρατών, ακόμη και ...συστάσεις / προτιμήσεις , ή εκδηλώσεις (μετεκλογικά) απογοήτευσης δείχνουν - μεταξύ άλλων- μικρόνοια και παντελή απουσία πολιτικής συμπεριφοράς. Ιδίως εκείνες των Γάλλων και Γερμανών. Δυστυχώς και ο Έλληνας  Πρωθυπουργός διέπραξε το λάθος /ατόπημα να καταφερθεί - προεκλογικά- εναντίον του Ντ. Τράμπ με ιδιαίτερα προσβλητικό τρόπο (μετά την εκλογή του τελευταίου θα έχει ασφαλώς πρόβλημα συνεργασίας).                                                                                                                                                    Οι Γερμανοί αδυνατούν να το χωνέψουν: Διοργάνωσαν (μετεκλογικά) και συλλαλητήριο διαμαρτυρίας για την εκλογή Ντ. Τράμπ στο Βερολίνο (!).                         Ομαδική αντιδημοκρατική παράκρουση των Δυτικών με απρόβλεπτες συνέπειες ; Οψόμεθα. Πάντως θα "πάμε" ή από τον "λαϊκιστή, αντιδημοκράτη, φασίζοντα" κο Ντ. Τράμπ ή από τους "αγανακτισμένους" "Δημοκράτες" λαϊκιστές.                                 Δεν γλυτώνουμε!....                                                                                                                               (Σ.Σ  Τώρα θα πρέπει οι Ηγέτες της Δύσης να συνεργαστούν και - πιθανότατα- να γλείψουν αυτόν που έφτυναν).

Β.Τι ενόχλησε και ανησύχησε τους Αμερικανούς:
Η υπερβολική, μεροληπτική και υποβολιμαία των .... "αντικειμενικών και ανεξάρτητων" ΜΜΕκμαυλισμού, καθώς και των "ειδικών" δημοσκόπων που αβανταδόρικα και  παραπλανητικά  προσπαθούσαν -  μονομερώς- να διασώσουν την πάλλευκη περιστερά κα Χίλαρυ από τα νύχια του αρπακτικού γερακιού, του  Ντ. Τράμπ (!). (Έπεσαν παταγωδώς έξω).
Το εκνευριστικό, προκλητικό ή και χυδαίο show που έστησαν οι προσκείμενοι στην κα Κλίντον καλλιτέχνες εναντίον του κου Τράμπ.
Η υποψηφιότητα της συζύγου του πρώην Προέδρου Κλίντον (οικογενειοκρατία) καθώς και η αδυναμία να δικαιολογήσει η οικογένεια την απόκτηση κάποιων εκατομμυρίων δολαρίων.
Η μακροημέρευση και η αυθαιρεσία του αντιπαθούς στον κόσμο "Κατεστημένου Συστήματος" μέρος του οποίου θεωρήθηκε πως ήταν η κα Χίλαρυ και όχι ο κος Ντόναλντ.
Οι ανεκπλήρωτες υποσχέσεις των προηγούμενων.
Η μη ριζική αντιμετώπιση της Τρομοκρατίας και του ISIS, καθώς και τα ζητήματα  στη Συρία, Λιβύη και Ιράκ.
Ο επερχόμενος κίνδυνος από το τσουνάμι της λαθρομετανάστευσης.
Η ελλοχεύουσα Μουσουλμανοποίηση.
Η αυξανόμενη φτώχεια και ανεργία, το έλλειμμα ασφάλειας.
Η παγκοσμιοποίηση , η Νέα Τάξη Πραγμάτων . Ο Ντ.Τ. πήγε κόντρα στο ρεύμα της ελεύθερης διακίνησης εμπορίου , συναλλαγών, επειδή θεωρεί ότι έχουν αρνητικές επιπτώσεις στα jobs /δουλειές των Αμερικανών).
Η πεποίθηση πως "πρώτα οι ΗΠΑ και μετά όλοι οι άλλοι" και :                               "Να ξανακάνουμε την Αμερική μεγάλη".


Γ.  Τα παραπάνω δεν τα έκαναν οι προηγούμενοι, αλλά τα υποστήριζε ο νεοφερμένος - μη πολιτικός- υποψήφιος!.... Γι' αυτό και τον προτίμησαν.
Δ.Τι είδους Πρόεδρος θα είναι ο κος Ντ.Τράμπ;
Δυσαπάντητο ερώτημα, όχι μόνον γιατί είναι πολύ νωρίς, αλλά και επειδή εμφάνισε μια - μετεκλογική - πολιτικάντικη συμπεριφορά. Πήρε πίσω μερικά από όσα - προεκλογικά - έλεγε, ιδίως ως προς τους πολιτικούς του αντιπάλους.

Ανακύπτουν ερωτήματα όπως: Διαφέρει άραγε από τους επαγγελματίες πολιτικούς του Κατεστημένου, οι οποίοι λένε και ξελένε ο -μη πολιτικός και επαιρόμενος για αυτό το ατού του - νέος Πρόεδρος;
Ή μυήθηκε , άμεσα  με το που πάτησε το πόδι του στον Λευκό Οίκο... μολύνθηκε από το μικρόβιο του πολιτικαντισμού και της ψευδολογίας του "είπα - ξείπα" (χωρίς τσίπα) του Κατεστημένου Συστήματος Εξουσίας";
Το  όποιο πρόβλημα  νέας  ταυτότητας , δεν το έχει μόνον ο ίδιος, αλλά και οι συμπατριώτες  του, καθώς και η Παγκόσμια Κοινότητα (Πλανητάρχης γαρ).
Quiz: Ποιόν άραγε κο Ντ.Τράμπ θέλουμε; Τον άτεγκτο, απόλυτο, σκληρό (προεκλογικό) υποψήφιο που ήξερε τι ήθελε να κάνει (αποδεκτό ή μη) και που τον εξέλεξαν Πρόεδρό τους;  Ή εκείνον, τον διαφορετικό , ηπιότερο, ελισσόμενο (μετεκλογικό) κύριο;

ΥΓ Γενικεύοντας: Οι πολίτες των λαών που ψηφίζουν, θα πρέπει να αποφασίσουν αν προτιμούν την ωμή ειλικρίνεια ή τον πολιτικαντισμό και τον λαϊκισμό από τους πολιτικούς τους. Και να εκλέγουν /επιλέγουν ανάλογα.                                            Όσοι .... καθρεφτιζόμαστε γνωρίζουμε πως δεν φταίνε μόνον οι πολιτικοί.        Αλλά και κάποιοι άλλοι. Εμείς!