Παρασκευή, 4 Νοεμβρίου 2016

Μάθημα πολιτικής ιστορίας...

... με αφορμη μια φωτογραφια. Και ο κυρ Νικος ο γειτονας μου, πρωτη μουρη στην πορεια. Το '81 σκληρο πασοκ, το '93 λιγο απο Μητσοτακη, αλλα αργοτερα ξανα Παπανδρεου. Μετα,
το '96 φολα Σιμητης και οταν τον βαρεθηκε το 2004 ηταν με τον Καραμανλη. Τον Γιωργακη δεν τον πολυγουσταρε αλλα τοτε εβαλε την κορη του στη δεη οποτε καλος ηταν και ο "μικρος" οπως τον ελεγε. Μετα ο Σαμαρας του αρεσε στην αρχη αλλα οταν το βαπορι αρχισε να μπαζει ετρεξε στο συριζα. Ηταν και στη πλατεια και το ελεγε με καμαρι... Τωρα καιει κατι χαρτια στο δρομο. Μια ζωη στους αγωνες τον θυμαμαι τον κυρ Νικο.

αναγνωστης

.

2 σχόλια :

  1. Πολύ σωστά τα λες αρθρογράφε.
    Αν ένας λόγος που λέω πως για πολλούς από δαύτους που διαμαρτύρονται σήμερα, δεν δίνω δεκάρα, είναι γιατί θέλουν και απαιτούν δημοκρατία, αλλά μέχρι την πόρτα τους.
    Τον αν θα βολέψουν τον (άχρηστο και σαρσέμη) κανακάρη τους ή το τούβλο την κόρη στο Δημόσιο γλείφοντας τις κατουρημένες ποδιές των οποιωνδήποτε (φτάνει να γίνει η δουλειά τους) και σε βάρος κάποιων άλλων, καρφί δεν τους καίγεται. Απ΄εναντίας θα παινεύονται στο καφενείο ότι "με το σπαθί τους μπήκαν".
    Γι΄αυτό λοιπόν για πολλούς : "Τέτοια κούτρα, τέτοιο κούρεμα" ! Κέρδισαν αυτό, αφού γι΄αυτό "αγωνίστηκαν". ΟΥΣΤ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τώρα αρθρογράφε που θα σε φωνάζουν οι γείτονες ΧΑΦΙΕ να δω τι θα λες. Οσο για τον σχολιαστή 12:04 μ.μ. τον κόβω για πολύ κάθαρμα που σίγουρα ζει σε βάρος άλλου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή