Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2016

Το πολυτεχνείο δεν έφερε μόνον την άλωση της Κύπρου αλλά και την εδώ και 8 χρόνια υποδούλωση της ίδιας της Ελλάδας

γραφει ο Ευριπίδης Μπίλλης
Ως γνωστόν το Πολυτεχνείο, εορτάζεται ως η ύψιστη εορτή μπροστά στην οποία «ωχριούν», το έπος του 40, η μάχη Κιλκίς Λαχανά του 1913 κτλ .

Κατά τη γνώμη μου το πολυτεχνείο τυχαία ή όχι δεν έφερε μόνον την άλωση της Κύπρου αλλά και την εδώ και 8 χρόνια υποδούλωση της ίδιας της Ελλάδας

Αναμφιβόλως στο Πολυτεχνείο μετείχαν και αγνοί τότε πατριώτες. Μετείχαν όμως και γνωστά άτομα, «αριστεριστές» κατά το τότε ΚΚΕ, οι αργότερα γνωστοί μέλη της ανανεωτικής νεοταξικής (σύμφωνα με άπειρα στοιχεία, σχέδιο Ανάν, Μακεδονικό κτλ) «αριστεράς». ‘Όπως η γνωστή κυρία Δαμανάκη, ο γνωστός κ. Νίκος Μπίστης, ο γνωστός κ. Χατζησωκράτης, ακόμα και ο γνωστός, ο του κ. Σαμαρά, κ. Χρύσανθος Λαζαρίδης.

Τι ήταν όμως το Πολυτεχνείο το λέει και η «ΕΚΘΕΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ 1973» της 4ης Ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ του Ιουλίου 1976.

Κατωτέρω μπορείτε να δείτε:

Α. Βασικά αποσπάσματα, του «ΕΚΘΕΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ 1973»

Β. Αποσπάσματα (αναλυτικότερα) του (ΕΚΘΕΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ 1973

Γ. Εσωτερικό κείμενο του Κ.Κ.Ε για το Πολυτεχνείο Πηγή: Αποσπάσματα . Πηγή: Αποσπάσματα από την έκθεση του Γιάννη Γρηγορόπουλου προς την καθοδήγηση του Κ.Κ.Ε, δημοσιευμένο στην Ελευθεροτυπία, 28 Νοεμβρίου 2004 (https://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=1&cad=rja&uact=8&ved=0ahUKEwie6oy_2K_QAhXL7RQKHUB2AQUQFggbMAA&url=https%3A%2F%2Feleftherovima.files.wordpress.com%2F2010%2F11%2Fceb5cf83cf89cf84ceb5cf81ceb9cebacf8c-cebaceb5ceafcebcceb5cebdcebf-cf84cebfcf85-cebacebaceb5-ceb3ceb9ceb1-cf84cebf-cf80cebfcebbcf85cf84.doc&usg=AFQjCNFYksLYnlKIDecWV2XRtTeTfouaEQ&sig2=cYzKHb4-5QeDdiGRbY5 )

Διαβάζοντας τα Α (με τις παρατηρήσεις του γράφοντα) καθώς και το Β, θα αντιληφθείτε τι ήταν το Πολυτεχνείο, που ματαίωσε τυχαία ή όχι την δια του Μαρκεζίνη προσπάθεια ομαλής μετάβασης στη δημοκρατία (δείτε και http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_content&view=article&id=2439:2009-12-27-16-06-46&catid=40:fovies&Itemid=217 ) για να φέρει την προδοτική άλωση της Κύπρου (δείτε και http://www.triklopodia.gr/o-anti-ethnikistis-anastasiadis-i-prodosia-tou-ethnarchi-karamanli-to-1974-kata-stoforopoulo-kata-steit-ntipartment-ke-kata-neokli-sarri/ ) και τη σημερινή «δημοκρατία»

Στο Γ μπορείτε να βρείτε επίσης ενδιαφέρουσες πληροφορίες για πιθανή «προβοκάτσια».

Συμπέρασμα είναι ότι το Πολυτεχνείο ουδεμία σχέση είχε με την πτώση της δικτατορίας. Και σίγουρα επιτάχυνε ή έφερε τη δικτατορία του Ιωαννίδη και προκάλεσε την ματαίωση της προσπάθειας Μαρκεζίνη.

Ευριπίδης Μπίλλης

Α. Βασικά αποσπάσματα του, «ΕΚΘΕΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ 1973»

Που εγκρίθηκαν στην 4η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, Ιούλης 1976 (η έκθεση στο,http://www.kke.gr/istoria/ekthesh_kai_symperasmata_gia_ta_gegonota_toy_noembrh_1973?morf=1 )

«Ο Μαύρος (τότε αρχηγός του πολιτικού κόμματος της Ένωσης Κέντρου, ΕΚ) κρατούσε επαφές και με τους δυτικογερμανούς (χαρακτηριστική είναι, εκτός από τα άλλα, και μια «τυχαία» συνάντηση και συζήτηση του Μαύρου με Γερμανό μεγαλοβιομήχανο στη Γυάρο).

Τελικά, πάντως, η κεντρώα ηγεσία αντιτάχτηκε στη «λύση Μαρκεζίνη» (στη στάση της ενισχύθηκε και από συμβουλές ορισμένων Αμερικανών και των δυτικογερμανών, που είπαν, ότι η «λύση Μαρκεζίνη» συναντάει την καθολική αντίθεση του λαού) κάτω από την πίεση της πλειοψηφίας των στελεχών της ΕΚ και, κυρίως, των κεντρογενών αντιστασιακών οργανώσεων («Δημοκρατική Άμυνα» κ.λ.π.) και απόρριψε τη συμμετοχή στις «εκλογές».

Δηλαδή όπως συνάγεται οι τότε πολιτικοί ηγέτες καθοδηγούμενοι από τους αμερικανούς σαμποτάρισαν (με εξαιρέσεις) την προσπάθεια Μαρκεζίνη.

Όπως είναι γνωστό, μία εβδομάδα μετά την καταστολή της εξέγερσης του Πολυτεχνείου είχαμε όχι τη δημοκρατία αλλά την στυγνή δικτατορία του Ιωαννίδη, τη ματαίωση της προσπάθειας Μαρκεζίνη για ομαλοποίηση της πολιτικής ζωής στη χώρα (που τη σαμποτάρισε και ο συναντηθείς με τον Κίσινγκερ στο Παρίσι το 1973 Καραμανλής) και τελικά την άλωση της Κύπρου από τους τούρκους.

Προσθέτω για τα γεγονότα και μίαν προσωπική μαρτυρία. Ο γράφων τον Νοέμβριο του 1973 κατείχε ιθύνουσα θέση στις τηλεπικοινωνίες της χώρας με κύριες γνώσεις των τηλεφωνικών κέντρων. Ενθυμούμαι ότι δύο εβδομάδες πριν από τα Πολυτεχνείου άτομο των Τηλεπικοινωνιών που είχε σχέση με τις ένοπλες δυνάμεις με ερώτησε αν ήταν δυνατόν τεχνικά στο τηλεφωνικό κέντρο όπου ήσαν συνδεδεμένα τα τηλέφωνα του στρατού να διακοπεί η λειτουργία των περισσότερων τηλεφώνων του κέντρου και να παραμείνουν μόνον ορισμένα επιλεγμένα τηλέφωνα να λειτουργούν. Αυτό πράγματι έγινε στις 25/11/1973 με το κίνημα του Ιωαννίδη που προφανώς είχε από τότε σχεδιαστεί.



Β. Αποσπάσματα του (ΕΚΘΕΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ 1973

(Εγκρίθηκαν στην 4η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, Ιούλης 1976)

Αποσπάσματα

Η «αντιδικτατορική Δεξιά», αν και όχι ανοιχτά, στην ουσία ερωτοτροπούσε προς τον ελιγμό αυτό. Είχαν ιδιαίτερα δραστηριοποιηθεί οι «γεφυροποιοί». Κύρια προσπάθειά τους: να ευνουχίσουν το λαϊκό κίνημα, κηρύσσοντας «σύνεση», «φρόνηση», όχι αγώνες και «περιττές θυσίες». Και προετοίμαζαν τη λύση Καραμανλή. Είναι γνωστή η στάση του ίδιου του Καραμανλή, που σταθερά «σιωπούσε» πάνω στις εξελίξεις αυτές. Ο Π. Κανελλόπουλος, που είχε μείνει τότε σαν ουσιαστικός αρχηγός της ΕΡΕ και αντικαταστάτης του Καραμανλή, με μια ομάδα γύρω απ' αυτόν, ακολουθεί μια κάπως συνεπέστερη γραμμή. Είχε αντιταχθεί στη «λύση Μαρκεζίνη» και κατηγορούσε τον Καραμανλή για λιποταξία και συμβιβαστικές τάσεις απέναντι στη χούντα, ήταν, γενικά, υπέρ της συνεργασίας των κομμάτων, μαζί και του ΚΚΕ.

Στην πράξη όμως δεν προχωρούσε, γιατί, όπως έλεγε ο ίδιος, υπήρχε αντίδραση από τα στελέχη της ΕΡΕ. Και τελικά, υποτασσόταν στην πολιτική αυτή (που απόκλειε τη συνεργασία με τους κομμουνιστές) και στην πολιτική της χαλαρής αντιμετώπισης της δικτατορίας.

Ο κεντρώος πολιτικός κόσμος, στον οποίο συμπεριλαμβάνονταν τότε και στελέχη του Ανδρέα Παπανδρέου, ήταν ακόμα ακέφαλος. Σ' αυτόν υπήρχαν κυρίως δυο τάσεις. Η μια (Μαύρος, Θ. Κανελλόπουλος - που υποστηρίζονταν από το συγκρότημα «Βήματος») ερωτοτροπούσε προς τη «λύση Μαρκεζίνη» και ήταν έτοιμη να την αποδεχτεί. Η άλλη (Ζίγδης και βουλευτές της ΕΚ, που αργότερα πήγαν με τον Ανδρέα Παπανδρέου) είχε αντιταχτεί στη «λύση» αυτή. Στις αρχές του 1973 (σε συγκέντρωση όλων των βουλευτών της ΕΚ) έγινε προσπάθεια συνένωσής τους με μια προσωρινή διοικούσα επιτροπή μ' επικεφαλής τον Μαύρο, που απότυχε. Ο Μαύρος κρατούσε επαφές και με τους δυτικογερμανούς (χαρακτηριστική είναι, εκτός από τα άλλα, και μια «τυχαία» συνάντηση και συζήτηση του Μαύρου με Γερμανό μεγαλοβιομήχανο στη Γυάρο). Τελικά, πάντως, η κεντρώα ηγεσία αντιτάχτηκε στη «λύση Μαρκεζίνη» (στη στάση της ενισχύθηκε και από συμβουλές ορισμένων Αμερικανών και των δυτικογερμανών, που είχαν ότι η «λύση Μαρκεζίνη» συναντάει την καθολική αντίθεση του λαού) κάτω από την πίεση της πλειοψηφίας των στελεχών της ΕΚ και, κυρίως, των κεντρογενών αντιστασιακών οργανώσεων («Δημοκρατική Άμυνα» κ.λ.π.) και απόρριψε τη συμμετοχή στις «εκλογές». Αλλά η αντίθεσή της εκφραζόταν ολότελα χαλαρά και, το χειρότερο, η στάση της απέναντι στην ανάπτυξη της έντονης ενεργητικής αντίστασης κατά της «πολιτικοποίησης» ήταν αρνητική. Έπεφτε, ουσιαστικά, στη θέση αναμονής και «σύνεσης».

Η θέση του ΠΑΚ (Α. Παπανδρέου) ήταν αντίθετη στον «ελιγμό». Αλλά η τακτική του, όπως και αριστερίστικων ομάδων, ήταν, στον ένα ή τον άλλον βαθμό, εξτρεμιστική. Αρνιόταν την αξιοποίηση των δυνατοτήτων, που δημιουργούσε η νέα κατάσταση. Κι αυτό φάνηκε ιδιαίτερα στο ΦΚ.

Τη χειρότερη, εκείνη τη στιγμή, στάση κράτησε η αναθεωρητική ομάδα. Ο οπορτουνισμός των ηγετών της οδήγησε σε θέσεις αποδοχής, στην ουσία, του παπαδοπουλομαρκεζινικού πειράματος, συμμετοχής και στις «εκλογές» που είχαν εξαγγελθεί. Η θέση τους αυτή είχε προετοιμασθεί από τις απολογίες των Δρακόπουλου - Παρτσαλίδη στη δίκη τους (θέση για τη μοναρχία κ.λ.π.), από τις συνεντεύξεις του Δρακόπουλου στην «Ακρόπολη» και διατυπώθηκε με τις δηλώσεις και θέσεις του Ηλιού, που βγήκε από τη μακριά «χειμερία νάρκη» του στη δικτατορία («λόγω υγείας και γηρατειών») και διεκδικούσε θέση πολιτικού αρχηγού στις διαγραφόμενες πολιτικές εξελίξεις. Οι θέσεις της ηγεσίας των αναθεωρητών - αποστατών, όπως διατυπώθηκαν τότε στις δηλώσεις τους για τις «εκλογές», αποτελούν μια από τις χειρότερες σελίδες του ελληνικού αναθεωρητισμού.

Ωστόσο, η αδυναμία της πρόβλεψης των μορφών, που μπορεί να πάρει αυτή η πάλη, υπήρχε στην επεξεργασία και της γραμμής της ΚΝΕ. Αντίθετα, τονιζόταν, και μάλιστα έντονα, (πράγμα που γενικά ήταν σωστό), ότι θα έπρεπε να αποφευχθούν οι περιπτώσεις ξεκομμένων ενεργειών του ΦΚ, - και ειδικά με τη μορφή κατάληψης κτιρίων, - κάτω από την επίδραση των αυθόρμητων και αριστερίστικων στοιχείων.

Γ. Εσωτερικό κείμενο του Κ.Κ.Ε για το Πολυτεχνείο Πηγή: Αποσπάσματα . Πηγή: Αποσπάσματα από την έκθεση του Γιάννη Γρηγορόπουλου προς την καθοδήγηση του Κ.Κ.Ε, δημοσιευμένο στην Ελευθεροτυπία, 28 Νοεμβρίου 2004 (https://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=1&cad=rja&uact=8&ved=0ahUKEwie6oy_2K_QAhXL7RQKHUB2AQUQFggbMAA&url=https%3A%2F%2Feleftherovima.files.wordpress.com%2F2010%2F11%2Fceb5cf83cf89cf84ceb5cf81ceb9cebacf8c-cebaceb5ceafcebcceb5cebdcebf-cf84cebfcf85-cebacebaceb5-ceb3ceb9ceb1-cf84cebf-cf80cebfcebbcf85cf84.doc&usg=AFQjCNFYksLYnlKIDecWV2XRtTeTfouaEQ&sig2=cYzKHb4-5QeDdiGRbY5 )

3 σχόλια :

  1. καταρα στα σαπια κοκαλα των καταραμενων πουστροαγωνιστων του μπορδελοπολυτεχνειο.κλεφτες λοποδυτες αλητες προδοτες αριστεροι καρκινος στα σαπια σας κοκαλα και στα μουλικα παιδια σας ...καταστρεψατε αλητες προδοτες την ελλαδα.καρκινοφαρμακα να τα φατε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτή η εξαθλίωση την οποία ζούμε σήμερα οφείλεται στην πολιτική που ασκούνταν πριν από την εξέγερση στο πολυτεχνείο ή μετά την εξέγερση;

    ΑπάντησηΔιαγραφή