Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2016

Ομαδικές απολύσεις έναντι διαγραφής χρέους 65 δισ.ευρώ (που δεν φτάνει) δίνει η κυβέρνηση

Oι δανειστές απαιτούν τις ομαδικές απολύσεις και η κυβέρνηση φαίνεται πως θα τις δώσει με το μεγάλο «τυρί» να είναι μια κάποια ελάφρυνση χρέους της τάξης των 65 δισ. ευρώ τα οποία όμως δεν φτάνουν για να ορθοποδήσει η ελληνική οικονομία.


σύμφωνα με ρεπορτάζ εφημερίδας, το προσχέδιο της συμφωνίας με τους δανειστές, που συζητείται μέσα στο Σαββατοκύριακο, θα αναφέρεται σε άρση διοικητικών φραγμών επί αιτημάτων για απολύσεις που είναι πάνω από τα όρια που ορίζει η νομοθεσία.

Η υπερασπιστική και «πρώην κόκκινη» γραμμή που υποστηρίζει πλέον η υπουργός Εργασίας, Έφη Αχτσιόγλου, είναι να υπάρχει «ένα στάδιο προέγκρισης, ένας προέλεγχος των αιτημάτων ομαδικών απολύσεων», ώστε να μην εγκαταλείπονται στην τύχη τους οι εργαζόμενοι, αλλά να έχουν έστω και ένα υποτυπώδες πλαίσιο προστασίας, όπως καταβολή δεδουλευμένων, το δικαίωμα αποζημίωσης ή ακόμη και της προτίμησής τους σε επαναπρόσληψη, με εγγυήσεις που θα υποχρεώνονται να παράσχουν οι επιχειρήσεις προκειμένου να προχωρήσουν σε ομαδικέ απολύσεις.

Όπως αναφέρει το ίδιο ρεπορτάζ, αυτή η προέγκριση δεν έχει να κάνει σε καμία περίπτωση με εμπλοκή του κράτους ή του υπουργείου Εργασίας. Στο νέο καθεστώς απολύσεων, πέραν των ορίων που ορίζει ο νόμος ή αυτών που θα αποφασιστούν με τον νέο εργασιακό νόμο, το υπουργικό βέτο που μέχρι σήμερα απαγόρευε τις ομαδικές απολύσεις καταργείται οριστικά.

Η προέγκριση ή ο προέλεγχος των απολύσεων θα διενεργείται από ανεξάρτητο όργανο, όπως συνηθίζεται και σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη. Το αν οι απολύσεις θα απαγορεύονται αν δεν τηρούνται κάποιες από τις εγγυήσεις που θα πρέπει να τις συνοδεύουν (και δεν υπάρχουν σήμερα) θα φανεί από το τελικό περιεχόμενο της συμφωνίας για τα εργασιακά.

Την ίδια ώρα, ανοιχτό είναι και το θέμα να αυξηθούν τα όρια των νόμιμων απολύσεων, καθώς η κ. Αχτσιόγλου περιορίστηκε χθες στο να επαναλάβει ότι διαφωνεί με τη θέση των δανειστών. Τα όρια των απολύσεων σήμερα είναι μέχρι 6 εργαζόμενοι τον μήνα σε επιχειρήσεις που απασχολούν από 20 έως 150 άτομα και 5% και 30 άτομα κάθε μήνα για επιχειρήσεις που απασχολούν από 150 άτομα και πάνω.

Τέλος χρόνου και ώρα αποφάσεων για την κυβέρνηση, που χαράζει την γραμμή άμυνας που θα τηρήσει απέναντι στις πιέσεις των θεσμών. Από το βράδυ της Παρασκευής στο κυβερνητικό στρατόπεδο έχει σημάνει συναγερμός, με απανωτές συσκέψεις ενόψει των συναντήσεων που θα έχουν μέσα στο σαββατοκύριακο οι υπουργοί της κυβέρνησης με το «κουαρτέτο» των δανειστών.

Μεγαλύτερο «αγκάθι» για την συμφωνία που επιδιώκει η κυβέρνηση αναδεικνύεται η απαίτηση των δανειστών για αύξηση των ομαδικών απολύσεων.  Η υπουργός Εργασίας, κυρία Έφη Αχτσιόγλου, μετέβη χθες στο Μέγαρο Μαξίμου για να καθοριστεί η στάση που θα κρατήσει, καθώς οι δανειστές εμμένουν σε αύξηση του ποσοστού μαζικών απολύσεων από 5% σε 10%. Επί τρεις μήνες η κυβέρνηση ανθίσταται σθεναρά, επειδή οι αποφάσεις αφορούν θεωρητικά μόνον το 2,5% των επιχειρήσεων της χώρας, αλλά από αυτές εξαρτάται οικονομικά σχεδόν το 45% των μισθωτών.

Ωστόσο οι θεσμοί έχουν αρχίσει ήδη να συντάσσουν κείμενα συμφωνίας, δείχνοντας ότι ο χρόνος τελειώνει και πρέπει οι δύο πλευρές να καταλήξουν σε λύσεις, όχι μόνον στα Εργασιακά και τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας ή τους περιορισμούς στην προκήρυξη απεργιών, αλλά και σε όλα τα καυτά μέτωπα της διαπραγμάτευσης για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, το άνοιγμα του επαγγέλματος των μηχανικών και πολλά άλλα ακόμη.


Οι δανειστές λοιπόν δίνουν πακέτο βραχυπρόθεσμων μέτρων για ελάφρυνση χρέους ύψους 65 δισ. ευρώ. Η ελληνική κυβέρνηση δεσμεύεται να περάσει από τη Βουλή 12 νομοσχέδια με όλα τα προαπαιτούμενα της αξιολόγησης.

Σύμφωνα με δημοσίευμα κυβέρνηση και δανειστές συζητούν για μια συμφωνία  ενός πακέτου βραχυπρόθεσμων μέτρων για χρέος έως και 65 δισεκατομμυρίων. Οι διαπραγματεύσεις είναι στην κρισιμότερη φάση, καθώς στόχος είναι να υπάρχει ένα πρώτο κείμενο (staff level agreement) μέχρι το EuroWorking Group στις 28 του μήνα και η συμφωνία να επικυρωθεί στο Eurogroup στις 5 Δεκεμβρίου.  Αν χρειαστεί παράταση των συζητήσεων, μπορεί να ακολουθήσει ένα ακόμα EuroWorking Group πριν από τη συνεδρίαση του Eurogroup.

Οι επόμενες ημέρες θα είναι ιδιαίτερα κρίσιμες για να διαπιστωθεί αν ο φιλόδοξος χρονικά στόχος μπορεί να επιτευχθεί. Σε περίπτωση που παραμείνουν εκκρεμότητες, θα πρέπει να αντιμετωπιστούν το πρώτο δίμηνο του 2017, καθώς ακολουθεί ένα μπαράζ εκλογικών αναμετρήσεων στην Ευρώπη.

Εφόσον υπάρξει συμφωνία για το κλείσιμο της αξιολόγησης, θα ψηφιστούν μέσα στη χρονιά τα νομοσχέδια με τα προαπαιτούμενα. Υπολογίζεται πως πρόκειται για 12 νομοσχέδια, τα οποία αφορούν μεταξύ άλλων εργασιακά, αδήλωτα εισοδήματα, πλαστικό χρήμα, εξωδικαστικό συμβιβασμό, κινητικότητα των δημοσίων υπαλλήλων.

Ταυτόχρονα ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM) θα ανακοινώσει το σχέδιο για τα βραχυπρόθεσμα μέτρα, το οποίο -όπως επισημαίνει η ίδια πηγή- θα αφορά μεγαλύτερο τμήμα του χρέους από αυτό που αρχικά αναμενόταν. Με τον τρόπο αυτό θα δοθεί το έναυσμα για την ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης (QE) το πρώτο δίμηνο του έτους, ώστε η οικονομία να μπει στον «ενάρετο» κύκλο.

Τα κομμάτια στο «παζλ» των διαπραγματεύσεων έχουν αρχίσει να συμπληρώνονται και η κατάσταση -σύμφωνα με πληροφορίες- βάσει των απαιτήσεων των δανειστών διαμορφώνεται ως εξής:

Ομαδικές απολύσεις: Λύση μπορεί να βρεθεί με τη «μεταφορά» της έγκρισης από τον υπουργό σε κάποιον Οργανισμό (όπως ο ΟΜΕΔ). Εκεί θα εξετάζεται το σχετικό αίτημα, ενώ στόχος είναι να υπάρχει ένα δίχτυ προστασίας (όπως για παράδειγμα επιδότηση εισφορών για όσους είναι κοντά στη σύνταξη). Οι δανειστές ζητούν η ρύθμιση να περιληφθεί στην τελική συμφωνία, καθώς εκτιμούν πως η απόφαση από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο (όπου έχει γίνει προσφυγή) θα καθυστερήσει. Η ελληνική πλευρά δεν συζητά αύξηση του ποσοστού από 5% σε 10%.

Τρόπος προκήρυξης απεργιών: Το «μοντέλο» της ΟΛΜΕ μπορεί να αποτελέσει το κλειδί για τη συμφωνία. Το διοικητικό συμβούλιο κάνει πρόταση και πρέπει να ψηφιστεί τουλάχιστον από το 50% των ΕΛΜΕ (δηλαδή των πρωτοβάθμιων οργανώσεων). Μια ανάλογη φόρμουλα μπορεί να εφαρμοστεί σε πολλούς κλάδους, όπως για παράδειγμα στις τράπεζες. Να σημειωθεί πως οι δανειστές έχουν ζητήσει οι αποφάσεις για απεργίες να λαμβάνονται από το 50% συν ένα των εργαζομένων. Ωστόσο η ελληνική πλευρά επισημαίνει πως αυτό είναι ανεφάρμοστο.

Συλλογικές συμβάσεις: Αποτελεί πρώτη προτεραιότητα στο κυβερνητικό στρατόπεδο η υπερίσχυση των κλαδικών συμβάσεων, ωστόσο αυτό συναντά ενστάσεις από τους δανειστές. Επίσης το κουαρτέτο φαίνεται πως παραπέμπει στο μέλλον το θέμα του υποκατώτατου μισθού για τους νεοεισερχόμενους.

Εξωδικαστικός συμβιβασμός: Κοντά σε συμφωνία είναι κυβέρνηση και δανειστές για το συγκεκριμένο θέμα που αφορά 400.000 επιχειρήσεις και επαγγελματίες με καθυστερούμενες οφειλές σε τράπεζες, Εφορίες, Ταμεία και προμηθευτές. Η τελική ρύθμιση θα προβλέπει «κούρεμα» έως 50% αλλά και ρυθμίσεις σε πολύμηνες δόσεις.

Κοινωνικό εισόδημα και προνοιακά επιδόματα: Οσον αφορά τα προνοιακά επιδόματα, θα καταργηθούν όσα επικαλύπτονται. Για το κοινωνικό εισόδημα κυβερνητικές πηγές σημείωναν πως υπάρχει προσέγγιση για τον τρόπο χρηματοδότησης το 2017 (θα αξιοποιηθούν κονδύλια από το πλεόνασμα), ωστόσο το κουαρτέτο ζητά περισσότερα στοιχεία για το 2018. Το οικονομικό επιτελείο έχει παρουσιάσει πρόταση με βάση την οποία το 2018 θα αξιοποιηθούν χρήματα που θα προκύψουν από τον έλεγχο των δαπανών στα υπουργεία (spending review).

Κεντρικό θέμα στη διαπραγμάτευση είναι το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων τη διετία 2019-2020. Το ΔΝΤ ζητά να πέσουν στο 1,5%, με τους Ευρωπαίους να επιμένουν στη διατήρησή τους στο 3,5%. Η ελληνική πλευρά έχει καταθέσει πρόταση για σταδιακή υποχώρηση στο 2,5% το 2019 και στο 2% το 2020, ωστόσο αυτό δεν έχει γίνει αποδεκτό. Τα χρονικά περιθώρια στενεύουν, καθώς η σχετική πρόβλεψη θα πρέπει να μπει στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα. Δεν αποκλείεται να κατατεθεί το μεσοπρόθεσμο με πρόβλεψη για 3,5%, αλλά με έναν αστερίσκο, ώστε αυτό να μπορεί να επανεξεταστεί.

Πηγές από το οικονομικό επιτελείο σημειώνουν πως -με βάση και τη μέχρι τώρα πορεία των εσόδων- ο στόχος για πλεόνασμα 3,5% το 2018 μπορεί να επιτευχθεί. Ωστόσο αναγνωρίζουν πως ελάχιστες χώρες μπόρεσαν να διατηρήσουν τόσο υψηλά πλεονάσματα για μία πενταετία, γεγονός που δείχνει πως θα πρέπει να υπάρξει μελλοντικά επανεξέταση του θέματος.

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου