Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2016

Ο Ανδρέας Παπανδρέου έφτασε στην Ελλάδα με σκοπό να "καπελώσει" την κομμουνιστική Αριστερά, να οικοιοποιηθεί τις ιδέες της και να την καταστήσει πολιτικά ακίνδυνη.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν το εργαλείο για την εφαρμογή ενός μεταπολεμικού σχεδίου, για το οποίο καθαρά είχε μιλήσει πριν τον θάνατό του ο Γερμανός Σοσιαλδημοκράτης Χέλμουτ Σμιτ.
Σε μια πολύ διαφωτιστική συνέντευξη, ο Σμιτ είχε πει πως ο Αμερικανικός σχεδιασμός προέβλεπε, η μάχη εναντίον του κομμουνισμού στην Ευρώπη να δοθεί σε δυο επίπεδα. Το ένα ήταν το στρατιωτικό και το δεύτερο το ιδεολογικό. Τα εργαλεία ήταν, για το μεν πρώτο επίπεδο, η κούρσα των εξοπλισμών που θα οδηγούσε (όπως και τελικά συνέβη), την ΕΣΣΔ σε οικονομική απορρύθμιση, για το δεύτερο, η ενίσχυση της σοδιαλδημοκρατίας. Η Ελλάς μετά τον εμφύλιο ήταν η μοναδική δυτική χώρα με μεγάλο βαθμό διείσδυσης των κομμουνιστικών ιδεών, παρότι οι οργανωμένοι κομμουνιστές δεν ξεπερνούσαν τις 200 χιλιάδες. Ο ΑΠ έφτασε στην Ελλάδα με σκοπό να "καπελώσει" την κομμουνιστική Αριστερά, να οικοιοποιηθεί τις ιδέες της και να την καταστήσει πολιτικά ακίνδυνη. Το ίδιο ταυτόχρονα έπραξε για την Δεξιά, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, με το "δημοψήφισμα" για την Βασιλεία και τις ανηλεείς διώξεις των ακραίων (σήμερα), παραδοσιακών και πιο συντηρητικών (στα πλαίσια της εποχής) δεξιών τάσεων. Ο σκοπός επετεύχθει από αμφότερες τις προσωπικότητες και η Ελλάς παρέμεινε και παραμένει πιστή σύμμαχος των ΗΠΑ και των Ευρωπαίων συμμάχων της, οι οποίοι και κέρδισαν τον Ψυχρό Πόλεμο. Δεν κρίνουμε αν αυτό είναι καλό ή κακό, αλλά είναι ένα γεγονός. Το οικονομικό κόστος, το κοινωνικό κόστος, τα καμμένα δάση, η τρομοκρατία με τις πυρκαγίες στο Μινιόν και τον Κατράντζο π.χ. ακόμη και οι ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν από σκοτεινές(?) οργανώσεις, για τον θρίαμβο της Αλλαγής, ήταν ΠΑΡΑΠΛΕΥΡΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ που ουδόλως απασχολούν τους στρατηγικούς σχεδιαστές, για τους οποίους ασφαλώς ισχύει η γνωστή Μακιαβελική ρήση.

αναγνωστης

.

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου