Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2016

Υπάρχει Θεός;

Το ερώτημα αν υπάρχει Θεός απαντάται από κάποιους με έντονη κατάφαση, από άλλους με έντονη άρνηση και από άλλους με απορία.

Οι αποδείξεις  για τον εάν υπάρχει Θεός, οι οποίες εμπεριέχονται στα θρησκευτικά εγχειρίδια, δεν είναι δυνατό να ικανοποιήσουν την ανθρώπινη αναζήτηση που θέλει χειροπιαστές αποδείξεις όμοιες με τις επιστημονικές. Όπως και τα επιχειρήματα για ανυπαρξία Θεού δεν μπορούν να σταθούν μπροστά στην εμπειρία εκατομμυρίων μέχρι σήμερα ανθρώπων.

Η ώρα των δοκιμασιών, και κυρίως των πολύ δύσκολων και οριακών, είναι η ώρα που αναμένουμε την επέμβαση του Μεγάλου Θεού μας, ώστε να βεβαιωθούμε για την ύπαρξή Του και πιο πολύ για την αγάπη Του.

Φαίνεται πως τις περισσότερες φορές η σιωπή Του συνοδεύει τη δοκιμασία και τα επιχειρήματα  περί ανυπαρξίας ενθαρρύνονται. Μια σιωπή όμοια με αυτή που ακολούθησε την προσευχή του Υιού του Θεού με το «απελθέτω απ’ εμού το ποτήριον τούτο». Όπως και με αυτή των μαρτύρων, των ασκητών, των πονεμένων, των αιχμαλώτων, των δυστυχισμένων, των «κοπιώντων και πεφορτισμένων» του βίου τούτου.

Όσοι καλοδιάθετα προσπαθήσουν να κάνουν το δικηγόρο του Θεού, κυρίως σ’ αυτούς που η λογική και οι αισθήσεις είναι το σημαντικό μέσο γνώσεών τους, θα απογοητευτούν, αφού θα καταλάβουν ότι μιλούν διαφορετική γλώσσα.

Η βεβαιότητα για την ύπαρξη ή μη του Θεού πηγάζει από την καρδιά και όχι το μυαλό. Αν οι συζητήσεις απευθύνονται στο λογικό με «λογικά επιχειρήματα», σίγουρα βρισκόμαστε σε λάθος δρόμο. Τα όποια επιχειρήματα είναι βοηθητικά για την πίστη ή την απιστία, αλλά ούτε η πίστη ούτε η απιστία στηρίζονται σε λογικά επιχειρήματα.

Η αληθινή πίστη βρίσκεται στην καρδιά ως εμπειρία σχέσης αγάπης και εμπιστοσύνης. Γι’ αυτό ένας άπιστος αδυνατεί λογικά να δεχτεί την ύπαρξη και την αγάπη του Θεού και κυρίως σ’ ένα κόσμο αδικίας, πόνου, θανάτου. Η σιωπή του Θεού μπροστά σε τέτοιο κόσμο είναι η έκφραση της λεπτότητας, της ευγένειας, της ελευθερίας Του, κατά τον π. Σωφρόνιο του Essex. Το αναμενόμενο θαύμα δεν είναι δυνατό να πείσει μια καρδιά ψυχρή και άδεια από πίστη – σχέση με το Θεό. Όπως δεν έπεισαν τους Φαρισαίους τα πολλά θαύματα του Ιησού. Άλλωστε η παρουσία σε τέτοια καρδιά του θαύματος θα έφερνε σε κρίση τον άνθρωπο, αλλά και θα τον ανάγκαζε να αποδεχτεί κάτι που δεν θέλει.

Στις περιπτώσεις εκείνες που κάποιο θαύμα άλλαξε τη ζωή ανθρώπων φαινομενικά απίστων, ήταν γιατί στο βάθος της καρδιάς τους αναζητούσαν και προβληματίζονταν. Κι επειδή ο Θεός μας βλέπει το βάθος της καρδιάς και όχι την εξωτερική συμπεριφορά, τους αποκαλύπτεται με το θαύμα, ως δυναμική αγάπη.

Η προσωπική πίστη για να είναι γνήσια πρέπει να εναρμονίζεται με την πίστη της Εκκλησίας, μέσα στην οποία βρίσκεται η Αλήθεια για τον αληθινό Θεό. Ούτε στην ατομική πίστη βρίσκεται η αλήθεια, χωρίς συμφωνία με την πίστη των Αγίων και Πατέρων της Εκκλησίας, ούτε και μια πίστη της Εκκλησίας χωρίς προσωπικό βίωμα, σχέση και κοινωνία με τον Χριστό μπορεί να έχει πληρότητα Ζωής.

Μια τέτοια πίστη, με εκκλησιαστική βάση και προσωπική εμπειρία, ποτέ δεν θα οδηγήσει στην απόρριψη του Θεού, όταν η μεγάλη δοκιμασία συνοδεύεται με τη σιωπή Του. Γιατί μια τέτοια πίστη είναι ζωντανή, αληθινή, αιώνια, όπου ο Κύριος εμφανίζεται με όλη την ουράνια δόξα Του.

π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

dogma.gr

11 σχόλια :

  1. ΝΑΙ υπάρχει, γαιτί τίποτε δεν γίνεται τυχαία, τίποτε δεν γίνεται χωρίς δημιουργό.
    Πες μου κάτι που έγινε τυχαία.
    Μήπως το αυτοκίνητό σου;
    Μήπως το σπίτι σου;
    Μήπως το δέντρο;
    Μήπως το ποίημα της Ιλιάδας;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η λογική του ανθρώπου φθάνει μέχρι την ύπαρξη του Θεού. Από εκεί και πέρα, αν αναρωτηθεί π.χ. και τον Θεό ποιος τον δημιούργησε, πέφτει μαύρο, η λογική του ανθρώπου δεν μπορεί να αρθρώσει, να πει τίποτε !!!
      Δηλαδή η λογική έχει όρια, τα οποία ο άνθρωπος δεν μπορεί να ξεπεράσει.

      Διαγραφή
    2. υπαρχει ΘΕΟΣ Ο Ενας και Μοναδικος Ο ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΚΑΙ Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ

      Διαγραφή
  2. Εις τον Ευαγγελιστήν Ιωάννην κεφ. 12 § 20-23 διαβάζουμε:
    Ήσαν δε τινες Έλληνες εκ των αναβαινόντων ίνα προσκυνήσωσιν εν τη εορτή. Ούτοι ούν προσήλθον Φιλίππω τω από Βηθσαϊδά της Γαλιλλαίας και ηρώτων αυτόν λέγοντες: κύριε θέλομεν τον Ιησούν ιδείν.

    Έρχεται Φίλιππος και λέγει τω Ανδρέα και πάλιν Ανδρέας και Φίλιππος λέγουσι τω Ιησού, ο δε Ιησούς απεκρίνατο αυτοίς λέγων: “ Ελήλυθεν η ώρα ίνα δοξασθή ο υιός του Ανθρώπου”.

    Η φράση αυτή του Ιησού είναι ημιτελής, διότι
    δεν δίδεται εξήγηση πώς θα δοξασθή ο “Υιός του Ανθρώπου”.
    Όπως αναφέρει ο Μενέλαος Παγουλάτος εις το βιβλίον του “Ανθολόγιον Πατριδογνωσίας”, το έτος 1974 ο καθηγητής Ελευθ. Πρόκος –επίτιμος καθηγητής ξένων πανεπιστημίων- συμμετέχων σε επιστημονική επιτροπή της UNESCO, ανεκάλυψε σε μία βιβλιοθήκη του Βατικανού, χειρόγραφο του ΕΥΣΕΒΙΟΥ του ΠΑΜΦΙΛΟΥ, επισκόπου Καισαρείας, 265 μ.Χ., το οποίον περιέχει την συνέχεια της ως άνω φράσεως ως εξής:

    “Ελήλυθεν η ώρα ίνα δοξασθή ο Υιός του Ανθρώπου. Ελλάς γαρ μόνη ανθρωπογονεί, φυτόν ουράνιον και Βλάστημα θείον ηκριβωμένον, λογισμόν αποτίκτουσα οικειούμενον επιστήμην.”

    Διότι μόνη η Ελλάς γεννά ανθρώπους φυτόν εκ του ουρανού και του Θεού Βλάστημα εξακριβωμένον απογεννώσα λογικήν σκέψιν, ιδιοποιουμένη την επιστήμην.

    Πιστεύω ότι αυτή η περικοπή θα έπρεπε να λέγεται και να αναλύεται εις τους ιερούς ναούς ιδιαίτερα, αφού μάλιστα απευθύνεται σε Έλληνες ορθοδόξους. Αυτό τουλάχιστον απαιτεί και το δίπτυχον Ελληνο-Ορθοδοξία.

    Αλλά γιατί ο Ιησούς ομιλεί έτσι και εναποθέτει την δόξαν Του εις τους Έλληνας και πλέκει εγκώμιον δια την Ελλάδα και δεν πιστεύει ότι θα δοξασθή από τον “περιούσιον λαόν” του Θεού δηλ. τους Εβραίους;

    Πιστεύω ότι η εξήγησις είναι απλή: Όλη η διδασκαλία του Ιησού ταυτίζεται απόλυτα με την αρχαίαν Ελληνικήν φιλοσοφίαν και σκέψιν και ως προς αυτό υπάρχει σωρεία παραδειγμάτων.
    Ενδεικτικά αναφέρω τα εξής:
    Ιησούς: “ Ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται και ο ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται.”
    Χείλων ο Λακεδαιμόνιος (600 π.Χ.): “Τα μεν υψηλά ταπεινούν (ο Θεός), τα δε ταπεινά υψούν.”
    Ιησούς: “ Αγαπάτε τους εχθρούς υμών” Ματθ.κεφ.5 §44
    Κλεόβουλος ο Ρόδιος (500 π.Χ.): “ Τον δε εχθρόν φίλον ποιείν.”
    Ιησούς: “ Ευεργετείτε εκείνους που σας μισούν” Ματθ.κεφ.5 §44.
    Κλεόβουλος ο Ρόδιος (500 π.Χ.): “ Τον δε εχθρόν ευεργετείν”.
    Ιησούς: “ Ουκ επιορκήσεις” Ματθ.κεφ.5 §33.
    Πυθαγόρας: (580 π. Χ.) “Σέβου όρκον.”
    Ιησούς: “ Μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες την δικαιοσύνην.”
    Πλάτων (427 π.Χ.): “Η δικαιοσύνη είναι το μεγαλύτερον αγαθόν για την ίδια την ψυχήν.”
    Και ο χρυσός κανών
    Ιησούς: “Όλα όσα θέλετε να σας κάνουν οι άνθρωποι, κάνετε και σείς τα ίδια σ΄αυτούς.”
    Ματθ.κεφ.7 §12
    Ισοκράτης (430 π.Χ.): “Μην κάνετε στους άλλους εκείνα για τα οποία εσείς θυμώνετε όταν τα κάνουν οι άλλοι σε σας.”

    Χιλιάδες χρόνια πρίν την έλευση του Ιησού Ελληνες μύστες ειχαν προβλέψει την άφιξη του όπως και το όνομα της μητρός του Μαρίας,ποτέ όμως δεν μίλησαν για Υιο του Θεού αλλά για εναν μύστη με ξεχωριστές δυνάμεις,αυτό ηταν κατασκέυσμα βολευτικό του αντίπαλου δέους του Ελληνισμού της εποχής εκείνης για τα καταχθόνια σχέδια τους στο διαίρει και βασίλευε των λαών,ετσι τρεις θρησκείες κατα σύμπτωση έχουν τους ίδιους προπάτορες...
    ΕΒΡΑΙΟΥΣ...!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. σωρρας εδαφιον Α =ειμαι πορδοβουλωμα

      Διαγραφή
    2. Προς 3:52 μ.μ.,
      Σύμφωνα με την δική σου άποψη η αρχαία θρησκεία των Ελλήνων υπηρετούσε ''τα καταχθόνια σχέδιά τους στο διαίρει και βασίλευε των λαών'' ;;;;;;

      Μήπως γι' αυτό οι πόλεις-κράτη των αρχαίων Ελλήνων δεν σταμάτησαν ούτε στιγμή τους μεταξύ τους πολέμους;;; Η θρησκεία τους δηλαδή συνέβαλλε στο διαίρει και βασίλευε;;;

      Διαγραφή
    3. ΕΙΧΑΝ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΝΑΙ,ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΠΟΙΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ??
      ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΑΡΧΩΝ ΚΑΙ ΑΞΙΩΝ ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΥΗΜΕΡΙΑ...

      ΟΤΑΝ ΟΜΩΣ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΒΑΣΙΖΟΝΤΑΙ ΜΟΝΑΧΑ ΣΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟ ΥΠΑΡΚΤΟ ΤΟΤΕ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΤΕ ΟΜΟΝΟΙΑ.

      ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ,ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΕ ΚΑΙ ΜΗ ΕΡΕΥΝΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΠΙΩ,ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ,ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΧΩΡΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΑΤΑ ΜΕ ΔΟΛΟ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ.

      ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΘΕΟΣ,ΕΙΜΑΙ ΑΘΡΗΣΚΟΣ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ Ο ΘΕΟΣ ΣΕ ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΜΟΝΑΧΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΜΑΣ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΩΤΕΡΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΠΟΥ ΑΛΛΟΣ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΑΝ ΤΗΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΣΕΙ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ ΛΙΓΟΤΕΡΗ...

      Διαγραφή
  3. Όταν λέτε "Θεό" σε ποιον αναφέρεστε;
    Στον Βάαλ, τον Δία, τον Κετζαλκοάτλ, τον Όντιν,
    τις ινδουϊστικές θεότητες ή τον θεό των Εβραίων, όπως περιγράφεται στην Α. Γραφή;

    Με ποιό κριτήριο έχετε επιλέξει τον έναν από τον άλλο;
    Και μη πείτε “τα ιερά βιβλία που λένε για θαύματα”.
    Γιατί τα ιερά βιβλία ΚΑΘΕ θρησκείας λένε για θαύματα τα οποία έγιναν “τότε” και, κατά διαβολική σύμπτωση, έπαψαν να επαναλαμβάνονται.

    Ας υποθέσουμε όμως ότι επιλέγετε τον Θεό των εβραϊκών θρησκειών. Αυτό σημαίνει ότι οι πιστοί όλων των άλλων θρησκειών είναι ανόητοι ενώ εσείς έξυπνοι.

    Γιατί, αν είναι καθαρά θέμα λογικής, τότε γιατί δεν καταλήγουν όλοι οι άνθρωποι να λατρεύουν τον δικό σας θεό;
    Αρκεί απλώς να τους ενημερώσετε για την επιχειρηματολογία σας και αμέσως θα τους προσηλυτίσετε.

    Αν λοιπόν δεν θέλετε να βγάλετε όλους τους αλλόθρησκους εκ γενετής χαζούς,
    πρέπει να δεχτείτε ότι είναι θέμα πίστης.

    Αλλά αν είναι μόνο θέμα πίστης, τότε πού υπερέχει η δική σας θρησκεία από οποιαδήποτε άλλη;
    Όσο αυθαίρετα πιστεύω εγώ στον ένα και μοναδικό θεό των Εβραίων, πιστεύει και ο γείτονας στους πατρώους Θεούς.

    Άντε όμως και καταλήξαμε στον συγκεκριμένο θεό.
    Πώς επιλέγουμε ανάμεσα σε Ιουδαϊσμό, Χριστιανισμό ή Ισλάμ;

    Αν επιλέξουμε Χριστιανισμό, ποιό είναι το ασφαλές κριτήριο για να επιλέξουμε ανάμεσα σε ορθόδοξη και καθολική πίστη;
    Ανάμεσα στο παλιό και το νέο ημερολόγιο; Ανάμεσα στα διδάγματα του Άνθιμου ή του Ιερώνυμου;

    Μπορείτε να βρείτε όποιο (αυθαίρετο προφανώς) κριτήριο θέλετε. Και πριν πείτε ότι δεν είναι αυθαίρετο, αναλογιστείτε ξανά.
    Αν λόγου χάρη είστε καθολικοί, τόσα εκατομμύρια ορθόδοξοι είναι ανόητοι και εσείς είστε οι έξυπνοι;
    Δηλαδή αυτοί είναι βλάκες που δεν πιστεύουν ότι το Άγιο Πνεύμα είναι “και εκ του υιού εκπορευόμενο”;

    Και πώς ακριβώς μπορούμε να επιβεβαιώσουμε ή να διαψεύσουμε ότι συμβαίνει το ένα ή το άλλο; Δεν μπορούμε φυσικά.

    Αφού δεν μπορούμε λοιπόν, τι δηλώνει τη διανοητική μας κατάσταση ότι επιλέγουμε τη μία εκδοχή ή την άλλη;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εσύ κατά βάσιν αγνοείς την Καινή Διαθήκη και την διδασκαλία του Χριστού.
      Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ δεν υποχρεώνει ούτε εσένα ούτε κανέναν άλλο να πιστέψει στον Θεό της ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ούτε στα θαύματά του.

      Το δήλωσε ρητά και κατηγορηματικά ο Χριστός:

      Όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω
      τον σταυρόν αυτού, και ακολουθείτω μοι''
      (Μάρκ. η' 34)

      Ακούς τι λέει;;;; Όποιος θέλει, ας με ακολουθήσει, δεν υποχρεώνει κανέναν να τον ακολουθήσει.

      Γκέκε;;;

      Διαγραφή
    2. 6:42 μ.μ.,
      1) Εσένα δεν σε υποχρεώνει ο Χριστός να πιστεύσεις Σ' αυτόν.
      2) Πίστευσε σε όποιον άλλο θεό γουστάρεις ή μην πιστεύεις σε κανένα.
      3) Θεώρησε οποιαδήποτε άλλη θρησκεία ανώτερη από την Ορθοδοξία. Εμάς τους Ορθοδόξους δεν μας ενδιαφέρει καθόλου αυτό.
      4) Εμείς οι Ορθόδοξοι έχουμε δικαίωμα να πιστεύουμε στον Χριστό και στα θαυματά του. Μήπως δεν έχουμε αυτό το δικαίωμα; Μήπως μας το απαγορεύεις;
      5) Τραβάς κανένα ζόρι, γιατί εμείς επιλέξαμε τον Χριστό;

      Διαγραφή
  4. ουουουουουου θεους να δεις εδω στη γη παντου θεοι και παππαδες υπαρχουν,διαλεγεις και παιρνεις και μετα θα γερνεις!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή