Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2016

Πρώτιστον μέλημα μας η απενοχοποίηση του Εθνικισμού.

Του Πάνου Χατζηγεωργιάδη
Μουσικοσυνθέτης, Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος
Email panoschatzigeorgiadis@gmail.com

  Η Ελλάς τα τελευταία χρόνια ζεί μία κατάσταση στο ύφος του δόγματος «σόκ και δέος», έχοντας διέλθει την περίοδο των παχέων αγελάδων με δανεικά και χωρίς ιδανικά, σήμερα ζεί την τελική φάση ενός σχεδίου «Εθνικής αποψίλωσης»...
Οι εξουσιαστές θεωρώντας πως οι κοινωνικοοικονομικοπολιτικές συνθήκες έχουν πλέον ωριμάσει και έχοντας δημιουργήσει μιά τεχνητή κρίση μέσω της διακοπής της ροής τραπεζιτικών κεφαλαίων όπου αιμοδοτούσαν την ελληνική οικονομία για δεκαετίες, προχωρούν ακαθέκτως στην απεθνοποίηση σε καθημερινή βάση της νεοελληνικής κοινωνίας.

  Μιας κοινωνίας η οποία βάλλεται καθημερινώς σε κυτταρικό επίππεδο ήτοι στο κομμάτι της οικογένειας, με την την άνοδο του «τρίτου φύλου» και της ομοφυλοφιλίας καθώς και κάθε είδους άλλης ανωμαλίας, με την επιβολή λάθος προτύπων διαμέσω των δήθεν ΜΜΕ, με τον δηλητηριασμό της τέχνης όπου και εκεί επιβάλλονται και λανσάρονται λάθος πρότυπα ως «τέχνη» και με μία επιμονή στην ανάδειξη σκουπιδιών ως πρότυπα, είτε πρόκειται για πρόσωπα, είτε για καταστάσεις.

Η πίστη επίσης βάλλεται διαμέσω της διασποράς ψευδών ειδήσεων, σκανδάλων και φημών οι οποίες οδηγούν τον λαό στην απομάκρυνση απο την πατρογονική του πεποίθηση περί της υπάρξεως του Θεού καθώς με με σειρά άλλων μεθόδων και τακτικών περί «νέας εποχής» υπό τον φιλοσοφικό μανδύα. ναφορικά δέ με το ζήτημα της πατρίδας μας, καθημερινά ζούμε την επιβολή μιάς πρωτόγνωρής λαθροεισβολής δίχως προηγούμενο υπό τον μανδύα του «ανθρωπισμού», μιάς επιβολής κατόπιν σχεδίου και μάλιστα ενός σχεδίου το οποίον εκτελείται με χειρουργική ακρίβεια και με πολύ συγκεκριμένους στόχους σε ένα πολύ συγκεκριμένο επίσης χρονοδιάγραμμα.

Η κυριότερη επίπτωση όμως όλων αυτών των επιμέρους χτυπημάτων στις δομές της νεοελληνικής κοινωνίας (όπου ήταν και ο κυριότερος στόχος όσων επέβαλλαν αυτές τις πολιτικές για δεκαετίες), χτυπημάτων τα οποία φαίνονται ως ασύνδετα, αλλά επί της ουσίας συμπληρώνουν το ένα το άλλο και σχηματίζουν σταδιακά εκείνο το ψηφιδωτό της απεθνοποίησης, είναι η αλλαγή των τάσεων της ίδιας της κοινωνίας μας η οποία χαρακτηρίζεται απο μιάν απάθεια πρωτοφανή, απο έναν ωχαδερφισμό στο απώτατο σημείο και την χειρότερη στιγμή για το Έθνος και δυστυχώς απο ένα μή – ενδιαφέρον για τα σημαντικά που συμβαίνουν γύρω, που βολεύουν αν οχι εξυπηρετούν, αν δεν ήταν οι πραγματικές επιδιώξεις, τον σχεδιασμό είς τον οποίον και αναφέρθηκα προηγουμένως.

  Αυτό που αποτελεί τον μέγιστο κίνδυνο στις ημέρες μας δια το Έθνος των Ελλήνων , είναι η ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΚΗ ΑΛΩΣΗ η οποία σε συνδιασμό με την βιολογική εξασθένιση οδηγεί ολοένα και με ταχύτερους ρυθμούς στον αφανισμό μας.

  Και εδώ αρχίζει ο ρόλος και η ευθύνη του εθνικιστικού κινήματος. Ένα κίνημα το οποίον κατατρέχθηκε στα «πέτρινα χρόνια» της επικράτησης της ψευτοαριστεράς και της επάρατης «γενιάς του Πολυτεχνείου», του «σοσιαλισμού», του λαικισμού, των παχέων αγελάδων οχι με πραγματικό χρήμα, αλλά με αναχρηματοδότητση του καπιταλιστικού κεφαλαίου, το οποίο επέστρεψε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στις ίδιες τσέπες, υποδουλώντοντας έναν ολόκληρο λαό ο οποίος πίστεψε στην «φούσκα του δεδομένου» που του πρόσεφεραν οι αριστεροδεξιοί πολιτικάντηδες για δεκαετίες, επιβάλλοντας τις λάθος νοοτροπίες που σήμερα όλοι γευόμαστε τις συνέπειες τους, τον ατομισμόν, τον φιλοτομαρισμόν, την προσωπικήν τακτοποίησιν έναντι του συνόλου.

  Ο Εθνικισμός συνοψίζεται σε μία φράση του πραγματικού και μόνου εθνάρχου Ιωάννη Μεταξά. «Ζήτω η μία και αδιαίρετος Ελλάς !», όλα λοιπόν αυτά τα χρόνια της απωλείας, η κομματοκρατία επέβαλλε τον χωρισμό του λαού και την πίστη σε λάθος προτεραιότητες, έθρεψε τον ατομισμόν ενάντια στο σύνολο και την ιστορικοκοινωνική του συνέχεια . Έχω ξανατονίσει εδώ και χρόνια, την ανάγκη ύπαρξης μιάς νέας «Μεγάλης Ιδέας», ιδέας η οποία θα συσπειρώσει τον λαό γύρω απο αυτήν και θα του επιτρέψει να μεγαλουργήσει και πάλι.

  Πριν όμως απο την νέα «Μεγάλη Ιδέα» η οποία αναγκαστικώς θα ξαναφανεί διότι η ιστορία μόνον επαναλαμβάνεται, οφείλουμε εμείς οι εθνικιστές πρωτίστως , να ενσπείρουμε στον δίπλα μας την πεποίθηση πως τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν προς το καλύτερο, να απενοχοποιήσουμε το εθνικιστικό μας κίνημα, ξεπλένοντας το απο την πλύση του εγκεφάλου το οποίον υπέστει εκ των ιδεολογικών μας αντιπάλων επί δεκαετίες. Οφείλομεν να αποκαταστήσουμε στο κοινωνικό ασυνείδητο, ενός λαού πληγωμένου και προδομένου τόσο τις προσωπικότητες του εθνικισμού όπου ελάμπρυναν με την πολιτική και την γενικότερη τους παρουσία αυτά τα χώματα, όσο και τα οράματα του κινήματος μας. Ένα κίνημα δια το οποίον θα πρέπει να είμεθα υπερήφανοι όσο και για τις γενιές των εθνικιστών πριν απο εμάς, όπου θυσιάστηκαν, λοιδωρήθηκαν και τώρα τελευταία φυλακίστηκαν για τις ιδέες τους.

  Οφείλομεν να είμεθα οπλισμένοι με γνώσεις ώστε να αντιπαρατιθέμεθα και να εξευτελίζουμε δημοσίως εμπρός στα μάτια του λαού, τους πολέμιους του Εθνικισμού. Ο Εθνικισμός είναι η φυσική ροή των πραγμάτων δια τον άνθρωπο, ο εθνικισμός διέπεται απο την αρχέγονη τάση του ανθρώπου να βρίσκεται και να συναναστρέφεται μαζί με όσους αποτελούν την φυλή του. Όλα τα άλλα συστήματα πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά τα θεωρώ προσωπικώς «παρά φύσιν» και ενάντια στην πραγματική ροή των πραγμάτων. Αποτελούν ιδεολογήματα κατασκευασμένα και οχι φυσιολογικό τρόπο ζωής, ο οποίος να πηγάζει απο την εσωτερική συνολική ψυχή του Έθνους.

  Ο Εθνικισμός δεν βολεύει , ο εθνικισμός ξεβολεύει και γκρεμίζει μικρόκοσμους. Μικρόκοσμους, οι οποίοι δεν οδηγούν πουθενά πέρα απο την καταστροφή τόσο του ατόμου, όσο και της κοινωνίας όπου το περιβάλλει.

  Να γκρεμίσουμε το λοιπόν το «τείχος του δεδομένου» με τις ιδεολογικές μας θέσεις. Να περάσουμε στην αντεπίθεση γυρίζοντας τον κόσμο τους ανάποδα υποδυκνείοντας στον λαό τον «τρίτο δρόμο», την άλλη προοπτικη που θα του δώσει την διέξοδο της υπερηφάνειας ανάμεσα στα έθνη.

  Η Ελλάς, η πραγματική Ελλάς προορίζεται δια να ζήσει και θα ζήσει. Θα ζήσει διαμέσω ημών των εθνικιστών και θα μεγαλουργήσει. Δύναμη ας δίνουν σε όλους μας τους συναγωνιστές, οχι μόνον οι γνώσεις μας και η καλύτερη θεωρητική μας κατάρτιση, αλλά το αίμα της φυλής μας που ρέει εδώ για χιλιάδες χρόνια και χύθηκε δίχως φειδώ όποτε χρειάστηκε καθώς και το δίκαιον των πιστεύω μας.

  Και όπως γράφει ο πραγματικός εθνάρχης Ιωάννης Μεταξάς, «Είναι πικρόν να αισθάνεται κανείς εαυτόν λησμονημένον, προτιμότερο δέ τούτον, απο το να μην υπακούσει είς την εσωτερικήν του ιδέαν». Εμπρός λοιπόν ας υπακούσουμε όλοι είς την εσωτερικήν μας ιδέαν για το πως πρέπει να είναι τ πράγματα έξωθεν μας, χωρίς ενοχές και με πίστη πραγματική για την τελική νίκη.

  Ο αγώνας ημών δεν είναι αγών ο οποίος δίδεται για εμάς μόνον και τους συγχρόνους μας, αλλά δίδεται για όσους έπεσαν και πότισαν με το αίμα τους το δέντρο της ελευθερίας, καθώς και για τις επόμενες γενιές ΕΛΛΗΝΩΝ.

Εμπρός λοιπόν, η κρίση αυτή δια την οποίαν ευθύνεται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ η σημερινή κατάσταση και ο θίασος που ονομάζουμε «πολιτικός κόσμος», αποτελεί μιάν λαμπρά ευκαιρία για το εθνικιστικό μας κίνημα, το οποίο και θα πρέπει να ρίξει κάτω το δέντρο της ντροπής όπου εσκίασε χρόνια την υπερήφανη μας πατρίδα πειθωντας τον Ελληνικό λαό για το δίκαιον των θέσεων του στα πλαίσια έστω και τούτης της ασθενικής δημοκρατίας.

2 σχόλια :

  1. ΟΙ ΚΑΝΑΛΑΡΧΕΣ ΛΕΕΙ ΘΑ ΡΙΞΟΥΝ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ.ΜΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ?ΤΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΤΙΣ ΡΙΧΝΟΥΝ ΟΙ ΚΑΝΑΛΑΡΧΕΣ Η Ο ΛΑΟΣ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. 40 Χρόνια οι φασιστεροί κυβερνούν. Μετά το Πολυτεχνείο ταύτιζαν προμελετημένα με την ακροδεξιά κάθε πατριωτική και χριστιανική φωνή αφύπνισης για το εθνικό έγκλημα που συντελούνταν με την ανοχή των ΠασοκοΝουδούλων για να φτάσουν σήμερα να ξεπουλάνε την χώρα. Ορατή πλέον δια γυμνού οφθαλμού η ΕΚ ΠΡΟΜΕΛΕΤΗΣ ΠΡΑΞΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ. Μόνο οι (εθελοντικά) τυφλοί δεν τη βλέπουν. Αν δεν ανατραπούν σύντομα είναι βέβαιο πως δεν απέχουμε και πολύ από την εθνική τραγωδία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή